Ocena brak

Fale i cząstki światła

Autor /Adam Dodano /31.01.2012

Około III w. p. n. e. Grecy zauważyli, że światło jest w jakiś sposób emitowane z takich ciał jak Słońce, czy żarzący się węgiel. Jednak to, w jaki sposób tworzą się promienie świetlne i jak prze­mieszczają się w przestrzeni, przez wieki pozo­stawało zagadką.
W XVII w. Newton i inni uważali, że światło składa się z bardzo szybko poruszających się czą­stek, które nazwali korpuskułami. Jednak nauko­wiec holenderski Christiaan Huygens i jego zwolennicy twierdzili, że światło jest serią fal. W 1801 roku angielski uczony Thomas Young przeprowadził kilka eksperymentów z dyfrakcją światła. Dyfrakcja jest zjawiskiem obserwowa­nym wtedy, kiedy światło przechodzi przez bar­dzo wąską szczelinę. Następuje wtedy jego ugię­cie. Young uznał, że zjawisko dyfrakcji można wytłumaczyć jedynie falową naturą światła. W latach 60. XIX w. szkocki uczony James Clerk Maxwell zasugerował, że energia elektromagne­tyczna rozchodzi się w formie fal oraz że światło jest szczególną formą tej energii.
Jednak na początku XX w. niemiecki fizyk Max Planck pokazał w swoich pracach, że ener­gia promieniowania może istnieć tylko w formie malutkich cząstek, zwanych kwantami. Za swoją teorię kwantów Planck otrzymał w 1918 r. na­grodę Nobla w dziedzinie fizyki. Kwantem ener­gii promieniowania świetlnego jest cząstka zwa­na fotonem - za każdym razem kiedy światło jest emitowane lub pochłaniane zachowuje się ono jak strumień fotonów. Prawdziwa natura światła jest więc trudna do zrozumienia. Czasami zacho­wuje się ono jak fala, innym razem jak wiązka cząstek. Z tego powodu mówi się, że światło ma podwójną naturę - korpuskularno-falową - a jej interpretacja zależy od rodzaju obserwacji jaką naukowcy mają do wyjaśnienia.

Podobne prace

Do góry