Ocena brak

Fałdyi bruzdy skórne

Autor /marisaberger Dodano /05.01.2012

Gdy otwiera się powieki, wsuwają się one, zwłaszcza powieka górna, pod część oczodołową mięśnia. Gdy oczy są otwarte, część oczodołowa przykrywa większy odcinek części powiekowej. W miejscu, gdzie ostatnia występuje i staje się widoczna, powstaje fałd skórny oddzielony od powieki bruzdą (sulcus palpe-bralis superior et inferior'), biegnący równolegle do brzegu powieki, na powiece górnej znacznie bardziej oddalony od brzegu niż na powiece dolnej. Fałd ten zaznacza się szczególnie na powiece górnej (fałd pokrywający powiekę górną). U ludów mongolskich może on zachodzić na całą powiekę, zakrywając przyśrodkowy kąt oka (fałd mongolski); rzęsy występują z głębi zakrytego brzegu powieki.

Dolny przyśrodkowy brzeg części oczodołowej mięśnia biegnie skośnie ku dołowi, nad przyczepem dźwigacza wargi górnej i skrzydła nosa; u osób chudych, a w szczególności po wysiłku, powstaje w tym miejscu skórna bruzda policzko w o-powiekowa (sulcus buccopalpebralis). Jeżeli zawartość oczodołu zapada się z powodu zmniejszenia się jędrności tkanek, bruzda ta wybitnie się pogłębia i rzuca ciemne cienie; jest to znany objaw wyczerpania ustroju („podkrążenie oczu"), często — cecha konstytucyjna.

Przy skurczu m. okrężnego oka skóra w okolicy powiek zbiega się tym silniej, im bardziej jest oddalona od przyśrodkowego kąta oka. Dlatego dokoła kąta bocznego powstają szczególnie liczne fałdy promieniste, przebiegające prostopadle do kierunku włókien m. okrężnego (również m. jarzmowy większy przyczynia się do ich wytwarzania).

Unaczynienie: gałązki t. twarzowej, skroniowej powierzchownej oraz nadoczodo-łowej (od t. ocznej).

Mięsień jest zaopatrywany przez gałązki skroniowe i jarzmowe n. twarzowego. Anatomicznie nie można odróżnić nerwów powodujących mruganie od tych, które zaciskają powieki; czynnościowo są one jednak różne, gdyż mogą być porażone niezależnie od siebie.

Najbardziej zmienny jest odcinek dolny części oczodołowej. Część powiekowa i łzowa często są bardzo słabe. Czasem nadliczbowe pasma mięśniowe mogą występować głęboko pod sklepieniem oczodołu (m. transversus orbitae). Zdarzają się również pasma, które biegną poprzecznie nad podstawą grzbietu nosa, gdzie łączą się z włóknami m. okrężnego strony przeciwległej (m. transrersus glabellae).

Podobne prace

Do góry