Ocena brak

Fałdy poprzeczne odbytnicy

Autor /kaylen Dodano /10.01.2012

Fałdy poprzeczne (plicae transversales recti) występują najczęściej w liczbie trzech, rzadziej dwóch, czterech lub nawet pięciu. Są to sierpowate fałdy utworzone przez błonę śluzową (i tkankę podśluzową) u swych podstaw wzmocnione pasmem mięśniówki okrężnej; warstwa podłużna mięśniówki nie bierze udziału w budowie fałdów. Podobnie jak fałdy okrężne jelita cienkiego nie zanikają one w czasie rozszerzania się odbytnicy; fałdy poprzeczne zajmują więcej niż połowę obwodu odbytnicy. Z trzech fałdów poprzecznych najniższy, najmniej stały, i najwyższy leżą zwykle po stronie lewej, a mianowicie najniższy 4—5 cm, najwyższy 9—10 cm powyżej odbytu. Fałd środkowy, tzw. fałd Kohlrauscha, najsilniej wykształcony, leży po stronie prawej 6—8 cm nad odbytem. Jest on dobrze wyczuwalny podczas badania palcem przez odbyt. Fałd Kohlrauscha leży zwykle na wysokości chrząstkozrostu krzyżowo-guzicznego; poziom ten odpowiada dnu zagłębienia odbytniczo-pęcherzowego. Fałdy poprzeczne nieraz tak silnie wpuklają się do światła odbytnicy, żę stanowią przeszkodę przy wprowadzaniu kanki irygatora lub przy wypróżnianiu.

Oprócz opisanych fałdów stałych występują również fałdy przebiegające czy to poprzecznie, czy to podłużnie, które całkowicie wygładzają się i zanikają w czasie rozszerzania się odbytnicy; wskutek tych fałdów światło odbytnicy w stanie skurczu przybiera w przekroju poprzecznym kształt gwiazdkowaty, podobnie jak w przełyku.

Podobne prace

Do góry