Ocena brak

FAGUS

Autor /Iti Dodano /25.09.2012

Właśc. Georges Eugene Faulet, ur. 22 I 1872
w Brukseli, zm. 8 XI 1933 w Paryżu, franc, poeta, krytyk lit.
i publicysta.

Był synem komunarda z 1871; 1880 przybył do Paryża,
gdzie po studiach w Collège Colbert został urzędnikiem
miejskim; współpracował z różnymi czasopismami, a od 1925
redagował „ L ' e v e n e m e n t " .

Początkowo anarchista, z czasem
zwrócił się ku katolicyzmowi, reprezentując poglądy katolicko-
rojalistyczne. Poezje F. inspirowała kat. literatura średniow.,
twórczość F. Villona, a także G. de Nervala, P. Verlain
e ' a i A. Rimbauda; zbiorki Testament de sa vie première (P
1898), La danse macabre (P 1920), La guirlande à l'épousée
(Amiens 1921), Frère Tranquille (P 1922), Les éphémères (P
1925), Le sacré des Innocents (P 1927) cechuje bogactwo
obrazów i romantyczna ekstaza, zmysłowość i uduchowione
marzycielstwo, a równocześnie dyscyplina formy.

W krytyce
lit. i publicystyce podejmował natomiast głównie tematykę
hist.-lit. i mor., m.in. w Aphorismes (P 1908), Essai sur
Shakespeare (Amiens 1923), Le mystère royal de Philippe
Auguste, en cinq journées (P 1930).

 

H. Martineau, Introduction, w: Cinquante lettres de F., P 1934; L. Chaigne, Catholicisme IV 1055; Hommage à F., Points et contrepoints. Supplément 21(1972) 2 . 5. 1-88, L. Mariai, DBF XIII 468-469.

Podobne prace

Do góry