Ocena brak

Fabianie

Autor /Ted Dodano /15.07.2011

fabianizm doktryna polit. zwolenników stopniowych, pokojowych, nierewolucyjnych reform społ. prowadzących do socjalizmu. doktryna ta jest domena the fabian society, angielskiego stowarzyszenia zalozonego w 1884 r., ktore dziala nieprzerwanie i jest czescia brytyjskiej labour party.

fabianie (ang. Fabian Society z n. łc. Fabius Cunctator, imię wodza rzym.) hist., społ. stowarzyszenie reformistyczne założone w Londynie w 1884 r. przez grupę intelektualistów (np. B. Shaw, S. Webb) dążące do przeprowadzenia reform społ. w sposób wzorowany na rzym. wodzu Fabiuszu Kunktatorze, tzn. bez walki klas; od 1900 r. weszli w skład Partii Pracy (Labour Party), wywierając znaczący wpływ na kształtowanie się jej poglądów; w lp. członek stowarzyszenia. Bardzo skuteczny plan zdobycia władzy przez socjalistów stworzyło pod koniec XIX w. Fabian Society. Drogą rewolucji miała być nie walka, ale infiltracja instytucji, wykorzystanie edukacji, stopniowe nacjonalizowanie i centralizowanie przemysłu, intelektualne inspirowanie całej sceny politycznej od lewicy do prawicy. Dodatkowo planowano wykorzystanie imperializmu silnych narodów w celu eksportu socjalizmu. Celem stowarzyszenia był globalny socjalizm i globalna gospodarka planowa.

Fabianie lub Towarzystwo Fabiańskie (The Fabian Society) - angielskie stowarzyszenie reformistyczne, założone w 1884 r. w Londynie, przez Sidney James Webb, Beatrice Webb oraz George Bernard Shaw. Fabianie dążyli do przekształcenia ustroju kapitalistycznego w socjalistyczny. Podobne towarzystwa założono też w Australii i Nowej Zelandii. Obecni członkowie w poglądach są zgodni z Partią Pracy

Nazwę towarzystwo wzięło od nazwiska rzymskiego dyktatora Fabiusa Cunctatora, żyjącego w III wieku p.n.e., który w walce z wojskami Hannibala przyjął strategię nękania i osłabiania przeciwnika, unikając bezpośredniego starcia. Ruch fabianów jest też określany jako "gradualizm", gdyż jego przedstawiciele opowiadali się za stopniowym reformowaniem kapitalizmu, aby wyeliminować jego niesprawiedliwość społeczną i stworzyć nowy system. Odrzucili tezę Karola Marksa i Fryderyka Engelsa, że przejście od kapitalizmu do socjalizmu dokona się gwałtownie, przez rewolucję proletariacką, i przekonywali, że "prawdziwa rewolucja" polega na reformowaniu kapitalizmu, na dokonywaniu powolnych, stopniowych i ciągłych zmian bez naruszania podstaw systemu - demokracji, wolności i własności prywatnej.

Początek zmianom dawały przemiany w świadomości społecznej, a oni już tych przemian doświadczyli. Nowy ustrój kształtował się ewolucyjnie, a społeczeństwo, zgodnie z zasadą "natura nie czyni skoków", budowało "socjalizm na raty". Fabianie nie sprecyzowali jednak daty powstania nowego systemu. Uznali, że państwo jest reprezentantem interesów ogółu i postulowali ingerencję państwa w sferę społeczną i gospodarczą. Sugerowali, aby państwo zainicjowało reformowanie stosunków społecznych, wprowadzając nowoczesne ustawodawstwo socjalne oraz prawo pracy. Domagali się też przejęcia przez państwo przedsiębiorstw użyteczności publicznej, a w terenie - przez władze municypalne. Następstwem przeprowadzonych zmian miała być poprawa statusu materialnego robotników.

Podobne prace

Do góry