Ocena brak

Ewikcja

Autor /Serwacy Dodano /23.11.2011

Rękojmia sprzedającego za wady prawne rzeczy, utrata posiadania rzeczy kupionej sądownie na rzecz właściciela lub posiadającego ograniczone prawa na rzeczy cudzej (użytkowania, zastawu). Nie odpowiadał jeżeli kupujący przegrał spór z właścicielem, ale nie odebrano mu posiadania rzeczy; albo jeśli prawo to powstało po wydaniu rzeczy kupującemu. Wyłączono odpowiedzialność jeśli kupujący ponosił winę za powstanie ewikcji (nie zawiadomił sprzedawcy o grożącej ewikcji, zaniedbał zasiedzenie, niewłaściwie bronił się w procesie. Dodatkowo nie było odpowiedzialności jeśli kupujący wiedział, że kupuje rzecz osoby trzeciej lub gdy zawarto umowę wykluczającą odpowiedzialność z ewikcji pactum de non praestanda evictione. Rozwój historyczny ewikcji:

  • prawo najdawniejsze – przy mancypacji actio auctoritas, przy tradycji zawierano stypulację o spokojne posiadanie, w razie ewikcji kupujący skarżył o odszkodowanie pojedynczej wartości rzeczy,

  • kupno konsensualne – stipulatio duplae podwójna wartość rzeczy w razie ewikcji

  • zawieranie stypulacji uważano za obowiązek sprzedawcy, kupujący mógł domagać się jego spełnienia za pomocą actio empti (skargi kupującego).

  • prawo klasyczne uznało odpowiedzialność z ewikcji jako zawartą w kontrakcie sprzedaży, dodatkowo stosowano stipulatio duplae szczególnie gdy chodziło o rzeczy dużej wartości.

Podobne prace

Do góry