Ocena brak

Europejski Nakaz Aresztowania

Autor /michol Dodano /22.07.2011

Europejski Nakaz Aresztowania

  • decyzja sądowa wydana przez państwo członkowskie Unii Europejskiej w celu aresztowania i przekazania przez inne państwo członkowskie osoby, której dotyczy wniosek w celu przeprowadzenia postępowania karnego lub wykonania kary pozbawienia wolności bądź środka zabezpieczającego

  • regulowana jest przepisami Decyzji Ramowej 2002/584/WSiSW z 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury przekazywania osób między państwami członkowskimi, która weszła w życie w 2002 r., a w stosunku do PL w 2004 r.

  • władze kraju, na którego terenie przebywa podejrzany mają obowiązek wydać tę osobę w ciągu trzech miesięcy. Państwo adresat ma w myśl postanowień decyzji obowiązek aresztowania i wydania osoby dla celów przeprowadzenia postępowania sądowego albo wyegzekwowania nakazu sądowego lub nakazu zatrzymania.

  • znosi podwójną kryminalizację ( oznaczającą, że zarzucany czyn musi podlegać karze w obu zainteresowanych państwach) 32 ciężkich przestępstw, takich jak terroryzm, handel ludźmi, pornografia dziecęca i eksploatacja dzieci, nielegalny handel bronią, korupcja i oszustwa, jeżeli w kraju wydającym nakaz są one zagrożone karą co najmniej 3 lat pozbawienia wolności. W odniesieniu do innych kategorii przestępstw zasada podwójnej kryminalizacji nadal obowiązuje.

  • nowy model ekstradycji co prawda nie narusza suwerenności państw, ale wprowadził do legislacji europejskiej novum przeniesienia kolejnego elementu współpracy międzypaństwowej na poziom po części ponadnarodowy

  • jest jednym z kamieni węgielnych wspólnego europejskiego obszaru bezpieczeństwa sprawiedliwości i wolności

Orzeczenie z 27 kwietnia 2005 r. w sprawie Europejskiego Nakazu Aresztowania

  • 27 kwietnia 2005 roku Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 607t § 1 kodeksu postępowania karnego, zezwalający na przekazanie obywatela polskiego do państwa członkowskiego Unii Europejskiej w ramach europejskiego nakazu aresztowania, jest niezgodny z art. 55 ust. 1 Konstytucji, mającym treść: Ekstradycja obywatela polskiego jest zakazana. Uznał zatem, że ENA nie różni się w sposób istotny od ekstradycji.

  • Wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dniem 5 listopada 2006 art. 607t § 1 utracił moc obowiązującą w zakresie umożliwiającym wydanie obywatela polskiego, który dopuścił się przestępstwa poza granicami Polski. W następstwie wyroku 8 września 2006 - została zmieniona Konstytucja RP, która od 6 listopada 2006 dopuszcza wydanie obywatela polskiego innemu państwu lub międzynarodowemu organowi sądowemu, o ile możliwość taka wynika z ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską umowy międzynarodowej lub ustawy stanowiącej wykonanie aktu prawa stanowionego przez organizację międzynarodową, której Rzeczpospolita Polska jest członkiem.

Podobne prace

Do góry