Ocena brak

Eukaliptus kłujący

Autor /Czeslawa Dodano /24.01.2012

Młode liście tego drzewa pochodzącego z Tasmanii są zwieńczone pięknymi kwiatami, co sprawia, że warto je hodować nawet na niewielkiej powierzchni w donicy na patio. W środowisku naturalnym eukaliptus może osiągnąć wysokość do 30 m. Wtedy też tworzy się jasna, różowobrązowa kora. Jeżeli młodą roślinę pozostawimy do dalszego rozwoju, ładne młode liście zastąpione zostaną nieciekawymi liśćmi fazy dorosłej. Pomimo że rozwój okazów doniczkowych jest ograniczony brakiem wolnej przestrzeni i corocznym przycinaniem, to są one w stanie urosnąć do 1,5 m w ciągu roku. Eukaliptusa kłującego można też hodować jako krzew przy tarasie, gdzie jego korzenie mają więcej przestrzeni do rozwoju. W tym samym celu niewielkie okazy warto sadzić na obwódkach ogrodowych. Jeśli chcemy natomiast zachować srebrnoniebieskie, owalne liście charakterystyczne dla młodych roślin, należy eukaliptusa przycinać do niewielkiej wysokości (ok. 25 cm) przynajmniej raz w roku, gdy ustąpią już ostatnie mrozy. Kiedy pojawią się nowe pędy, wybieramy 3-4 najładniejsze z nich, a resztę przerzedzamy.

Hodujemy tę roślinę w miejscach, gdzie długie pędy nie będą narażone na zimne wiatry. Pomimo że toleruje ona temperatury do -5°C, chłodne wiatry prowadzą do jej zamierania. Również liście w takich warunkach się skurczą. Wytrzyma letnie upały, jeżeli bryła korzeniowa będzie wilgotna.

Umieszczamy eukaliptusa w pełnym słońcu, z dala od wiatru. Bogata kolorystyka młodych liści prezentuje się najefektowniej, stanowiąc tło dla letnich barw, czyli bladych błękitów, różów i bieli. Doniczkę z rośliną umieszczamy w tyle za innymi eksponowanymi okazami.

W lecie kompost w doniczce z eukaliptusem powinien być nawilżony przez cały czas. Roślinę podlewamy obficie za każdym razem, kiedy tylko powierzchnia podłoża zacznie już wysychać. Ponadto doniczkę należy ustawić na podstawce z granulatem ogrodniczym, aby zapobiec w gromadzeniu się wody.

Ta roślina pochodząca z południowej półkuli nie wymaga zwiększania wilgotności otoczenia. Jej liście są mięsiste i tolerują suche powietrze.

Nawozimy eukaliptusa wiosną odżywką ogólnego zastosowania. Robimy to tylko wówczas, gdy kompost jest wilgotny.

Sadzimy roślinę w kompoście gliniastym o dobrym drenażu. Dodajemy do niego ogrodniczy piasek lub żwir, jednak nie więcej niż 1/4 objętości. Zwiększy to stabilność rośliny. W tym celu można też zastosować większą doniczkę. Przesadzanie nie jest wskazane. Okazy w doniczkach słabną, dlatego przesadzamy je do ogrodu, a do pojemnika wsadzamy nowe.

Szukajmy delikatnych gatunków eukaliptusa, odpowiednich do chłodnej szklarni lub oranżerii. Pachnący cytryną (Eucalyptus citriodora), eukaliptus gałkowy (Eucalyptus globulus) czy (Eucalyptus nitens) są roślinami doniczkowymi wymagającymi ochrony przed mrozem.

GDY ZAUWAŻYSZ

Zmiana koloru liści sugeruje, że roślina znajduje się w chłodnym miejscu. Ustawiamy ją z dala od wpływu zimnych wiatrów. 

Usychanie liści może nastąpić po okresie późnych mrozów. Dlatego też musimy poczekać z przycinaniem nawet do maja. 

Zniekształcone liście rośliny w lecie mogą wskazywać na obecność szkodnika wysysającego soki i zostawiającego rosę miodową, na której rozwija się szara pleśń. Zwalczamy go insektycydem w aerozolu.

Podobne prace

Do góry