Ocena brak

EUFROZYNA z ALEKSANDRII Św.

Autor /Sebald Dodano /21.09.2012

ur. ok. 430 w Aleksandrii, zm. 470 tamże, mniszka.

Wg legendarnego Vita uciekła w 18 roku życia do pobliskiego klasztoru, ponieważ ojciec chciał ją wydać za mąż; w porozumieniu z przełożonym, przywdziawszy szaty mnicha, przyjęła imię brata Smaragda i żyła w odosobnieniu wg reguły mnichów; z jej kierownictwa duchowego korzystali odwiedzający klasztor chrześcijanie, m.in. jej ojciec (rozpoznał E. dopiero w chwili jej śmierci, która nastąpiła w jego obecności); miał też zająć jej miejsce w klasztorze, któremu przekazał swą majętność; gr. wersję Vita E. wydał E. Boucherie (ABol 2(1883) 195-205), a przetłumaczone w VII w. na język łac, było źródłem wersji franc, powstałej w XIII wieku.

Kult E., znany w średniow. Europie, odżył w czasach nowoż. dzięki klasztorowi Beaulieu (k. Compiègne), gdzie czczono jej relikwie; rozwinęli go zwł. karmelici, dlatego w ikonografii występuje E. w habicie karme-litańskim; obchód wg MartRom 1 I i 11 II, a w Menologium graecorum 25 IX.

 

BHL 2722-2726; BHG 625-626; ASanc Febr II 535-544; PL 73, 643-651; Delehaye LH 60, 96, 187-189, 192; G. Bardy, Catholicisme IV 694-695; J. Darrouzes, DHGE XV 1417; P. Berlocchi, BS V 175-176; F. Halkin, Un recueil de légendes hagiographiques. U Manuscrit Bollandle 1009, w: tenże, Recherches et documents d'hagiographie byzantine. Bru 1971, 39-40.

Podobne prace

Do góry