Ocena brak

ETNOGRAFIA

Autor /Sebald Dodano /20.09.2012

(gr. ethnos lud, grafein pisać), nauka opisująca kulturę pojedynczych ludów lub grup etnicznych (zwł. społeczeństw pierwotnych kontynentów pozaeur. i ludu wiejskiego w Europie) i analizująca jej wytwory kulturowe oraz zachowania poszczególnych ludów na podstawie badań terenowych i studiów różnych dokumentów pisanych ; w tym znaczeniu jest integralną częścią -»• etnologii.

W niektórych krajach naukę zajmującą się badaniem kultury lud. (chłopskiej) w obrębie narodów cywilizowanych nazywa się ludoznawstwem, którym to terminem określa się niekiedy łącznie e. i etnologię (np. Polskie Tow. Ludoznawcze).

Termin e. wprowadził 1775 J.Ch. Gatterer (Abriss der Geographie, Gö 1775), a używali go również G.Ph.H. Norrmann (1785) i T.F. Ehrmann (1791); przyjął się on w literaturze franc, i ang. w 1. poł. XIX w.; w Polsce wykłady z e. prowadził W. Pol (1851) przy katedrze geografii UJ, oraz ukazał się przekład pracy J. J. d'Omaliusa d'Halloy O rasach ludzkich, czyli zasady e. (Wl 1852).

Pod koniec XIX w. zaczęto uważać e. za naukę zajmującą się opisem kultur poszczególnych ludów, co przyjęto w nauk. ośrodkach niem., anglosaskich i częściowo franc. (C. Lévi-Strauss), a w Polsce do lat 50-ych XX w. (w okresie międzywojennym istniały katedry e. i etnologii w Poznaniu, Krakowie i Wilnie); terminów e. i etnologia używa się w Polsce i in. krajach socialist, zamiennie, a w ZSRR wyłącznie terminu e.

 

C Lévi-Strauss, Anthropologie structurale, P 1938 (Antropologia strukturalna, Wwa 1970, 453-455); T. Wróblewski, Z dziejów pojęcia t.. Łódzkie Studia Etnograficzne 9(1967) 11-21; H. Fischer, „Völkerkunde", „£.", „Ethnologie". Kritische Kontrolle der frühesten Belege, ZE 95(1970) 169182; R. Schott, Aufgaben und Verfahren der Völkerkunde, w: Lehrbuch der Völkerkunde, St 1971*. 136; J.V. Bromlej, Etnos I e., Mwa 1973 (passim); J. Stagi, Kulturanthropologie und Gesellschaft, Wege zu einer Wissenschaft, Mn 1974 38-40.

Podobne prace

Do góry