Ocena brak

Etiologia wczesnodziecięcego uszkodzenia mózgu

Autor /kredka Dodano /24.04.2014

Uszkodzenia rozwijającego się mózgu mogą występować we wszystkich jego miejscach. W motoryce wyrażają się szczególnie uszkodzenia drogi piramidowej, struktur pozapiramidowych (jądra postawy mózgu) oraz kory w zakręcie pozaśrodkowym i móżdżku, pod nazwą mózgowe porażenie dziecięce (mpdz).

Mózgowe porażenie dziecięce (mpdz) jest to zbiorcze pojęcie obejmujące różnorodne, zmieniające się wraz z wiekiem zaburzenia ruchu i postawy (porażenia, niedowłady, ruchy mimowolne, zaburzenia napięcia mięśniowego, zaburzenia równowagi), współistniejące z innymi objawami trwałego uszkodzenia mózgu (padaczka, upośledzenie umysłowe, zaburzenia mowy, wzroku, słuchu) znajdującego się w stadium niezakończonego rozwoju, a więc zaistniałe przed urodzeniem dziecka, w czasie porodu lub w pierwszych 3 latach życia. Najczęściej stosuje się szwedzki podział opracowany przez Hagberga (za: Michałowicz 1989, Czochańska 1993). Podział ten wyodrębnia:

1.    Postacie spastyczne (piramidowe), których wyrazem jest uszkodzenie ośrodków i dróg mózgowych kierujących dowolną czynnością ruchową, a wśród nich niedowład połowiczy prawo lub lewostronny (łac. hemi-paresis), niedowład spastyczny czterokończynowy (łac. tetraparesis) charakteryzujący się zajęciem wszystkich 4 kończyn z przewagą górnych, obustronny niedowład kurczowy (łac. diplegia spastica) - zajęcie 4 kończyn z wybitną przewagą zmian w kończynach dolnych.

2.    Postacie pozapiramidowe (dyskinetyczne) będące skutkiem uszkodzenia struktur mózgowych podkorowych, charakteryzujące się ruchami mimowolnymi lub uogólnioną sztywnością mięśniową z ubóstwem ruchów.

3.    Postacie móżdżkowe (ataktyczne), występujące na skutek uszkodzenia móżdżku, charakteryzujące się zaburzeniami równowagi, często współistniejące z wodogłowiem i zmiennym napięciem mięśniowym od sztywności do wiotkości, nadwrażliwością na bodźce z otoczenia i trudnościami w karmieniu i pielęgnacji. Dzieci z tą postacią zazwyczaj przez dłuższy czas są traktowane jako opóźnione w rozwoju mimo prawidłowego rozwoju psychicznego, a właściwe rozpoznanie ustalane dopiero po ukończeniu przez dziecko 5, a nawet 6 roku życia.

4.    Postacie mieszane mpdz zawierają objawy wyżej wymienionych postaci, np. obustronnego niedowładu kurczowego i postaci móżdżkowej.

Spośród objawów klinicznych zaburzonej motoryki wyróżnia się spastykę (60-80% dzieci z porażeniem mózgowym), atetozę (ok. 10-20%), ataksję, tremor, rygor (razem ok. 5%), ponadto wymienione objawy mogą występować równocześnie, tworząc postacie mieszane.

Jakkolwiek w mpdz objawy są wynikiem trwałego uszkodzenia mózgu, to jednak ulegają znacznej ewolucji wraz z rozwojem dziecka, w miarę dojrzewania oun, a kryteria rozpoznania zespołu bezpośrednio lub wkrótce po urodzeniu są bardzo trudne, chociaż w przeważającej większości uszkodzenia mózgu zaistniały jeszcze przed urodzeniem. Pełna diagnoza neurorozwojowa często wymaga współczesnych technik diagnostycznych, jak: tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny lub biochemiczne i czynnościowe testy funkcjonowania mózgu.

Podstawą leczenia dzieci z mpdz jest usprawnianie ruchowe, jak również stymulowanie całego rozwoju psychomotorycznego, aby zapobiec wytwarzaniu się nieprawidłowych wzorców ruchowych i wydobyć z dziecka jego pełny potencjał ruchowy. Żadna metoda nie zapewnia każdemu dziecku z mpdz wyleczenia, zależy to bowiem od stopnia uszkodzenia mózgu i współistnienia innych objawów uszkodzenia, jak: padaczka, wodogłowie wewnętrzne i zewnętrzne itd.

 

Podobne prace

Do góry