Ocena brak

Etienne Bonnot de Condillac (1715 - 1780) - Gnoseologia

Autor /James Dodano /13.07.2011

 Wiedza pochodzi z doświadczenia, w którym podstawę stanowią zmysły wytwarzające wrażenia. Umysł ludzki jest całkowicie bierny, jest czymś w rodzaju zbiornika doznanych i zapamiętanych wrażeń. Nie posiada żadnych idei ani dyspozycji wrodzonych.  W  każdym wrażeniu zmysłowym występuje przedstawienie i zabarwienie uczuciowe. Przedstawienie jest podstawą tworzenia się u człowieka uwagi, pamięci, zdolności wyobrażania, odróżniania, porównywania, sądzenia i wnioskowania. Zabarwienie uczuciowe wytwarza pożądanie, wolę, miłość i nienawiść, nadzieję i obawy. Proces  rozwijania  się  życia psychicznego człowieka, w tym szczególnie jego zdolności poznawczych, przedstawił Condillac w tzw. „posągu Condillaca”.

Powiadał: „wymyśliliśmy posąg zorganizowany wewnętrznie tak jak my i ożywiony duchem pozbawionym jakichkolwiek idei. Przyjęliśmy ponadto,  że jego powłoka, cała z marmuru, nie pozwala mu korzystać z  żadnego ze zmysłów i zachowaliśmy sobie swobodę, by zależnie od naszej woli rozwierać je na te pobudzenia, na które są podatne. Zdawało nam się, że należy zacząć od powonienia, ponieważ ze wszystkich zmysłów ten zdaje się najmniej wzbogacać nasz umysł. Następnie inne stały się przedmiotem naszych badań i po rozpatrzeniu wszystkich ich, z osobna i razem, ujrzeliśmy, jak posąg stał się żyjącą istotą, zdolną troszczyć się o zachowanie swego  życia".  Condillac był przekonany,  że na podstawie analizy wrażeń zmysłowych można wytłumaczyć funkcjonowanie życia ludzkiego.

 Był nominalistą. Pojęcia, wyrazy mowy interpretował jako znaki, umowne i dowolne wyrazy naszego rozwoju. Człowiek tworzy je w zależności od potrzeb. Od rozwoju znaków zależy postęp społeczny

Podobne prace

Do góry