Ocena brak

Etapy socjalizacji

Autor /Bazyli Dodano /15.09.2011

Płaszczyzny:

1. Całe społeczeństwo, które wyznacza granice procesu społecznego.

Komponenty: struktura ekonomiczna, polityczna, socjalna, kulturalna.

2. Instytucje. Komponenty: zakłady pracy, media, szkoły, uniwersytety, wojsko, wspólnoty wyznaniowe

3. Interakcje i czynności. Komponenty: relacje rodzice-dzieci, uczeń-nauczyciel, komunikowanie się z przyjaciółmi, krewnymi.

4. Podmiot. Komponenty: wzory doświadczeń, nastawienia, wiedza, struktury emocjonalne i poznawcze

Fazy i etapy:

* niemowlęctwa (0-1)

* wczesne dzieciństwo (2-4) – przedszkole

* dzieciństwo (5-12) – szkoła

* młodość (13-16-18) – osiągnięcie dojrzałości płciowej, ukończenie szkoły średniej/

* wiek dojrzały (16-18-65) – założenie własnej rodziny

* starość (pow. 65) – emerytura

Etapy innego punktu widzenia:

- pierwotny (kształtowanie się osobowości przed osiągnięciem dojrzałości, wpływ głównie rodziców)

- wtórny (w obrębie instytucji np. szkoły)

- tercjalny (trzeciorzędowy – poprzez media)

Odbywają się one jednocześnie.

Socjalizacja niefortunna – jej wyniki są negatywne, nie osiąga swoich celów w prawomocny sposób.

Rezultat – powstanie dewiacji osobniczychzłamanie norm (tak dewiacje definiuje grupa) – przestępstwo lub dziwactwo. Dewiacja zależy od rodzaju społeczności, okoliczności, skali. Nie wszystkie zachowania mniejszościowe i nietypowe traktowane są jako dewiacja.

Dewiacja – adaptacja człowieka w społeczeństwie przybiera charakter anomiczny – pobawiony unormowania lub nie przestrzeganie norm.

Anomia (Merton) – zderzenie między normami a celami jednostki w obrębie kultury.

Cele życiowe są nieosiągalne, bezsens działań, brak pomocy przyjaciół.

Adaptacja:

1. konformizmjednostka akceptuje cele, normy i układ instytucjonalny w społeczeństwie.

Charakter anomiczny:

2. innowacjaakceptacja celów, ale nie środków

3. rytualizm – aprobata środków, ale ignorancja celów

4. wycofanie się ucieczka – odrzucenie celów i środków

5. bunt kontranomia – normy alternatywne

RESOCJALIZACJA

Proces radykalnej zmiany osobowości – pozbawienie znaczenia dotychczasowych źródeł doświadczenia społecznego, odizolowanie jednostki od jej dotychczasowego środowiska, osiągnięcie trwałej zmiany albo tylko natychmiastowego podporządkowania się. 

Goffman „O instynktach totalnych”

Środki – poniżanie, degradacja, zawstydzenie, profanacja jaźni (np. przymusowe ostrzyżenie, brak prywatności). Profanacja jaźni polega na manifestacyjnym poniżeniu tożsamości człowieka.

Wykorzenieniu towarzyszy budowa nowej jaźni, stosowanie systemu nagród i kar.

Cel: konformizm (podporządkowanie się wzorom, zach. – posłuszeństwo) zewnętrzny i wewnętrzny (problem postawy).

Postawa antycypowana zachowanie ze względu na grupy odniesienia (normatywnego). Jeszcze do niej nie należymy.

Podobne prace

Do góry