Ocena brak

ETAPY ROZWOJU PRAW OBYWATELSKICH

Autor /Lucjusz Dodano /13.12.2011

Pierwsze katalogi były formułowane przez ludzi wykształconych, materialnie niezależnych. W związku z tym formułowali te I-sze katalogi w oparciu o potrzeby, które oni odczuwali, chcieli aby ten katalog chronił ich przed arbitralnością władzy (np. tajemnica korespondencji – przy czym mnóstwo ludzi nie umiało czytać i pisać).

Drugą sferą był udział w zarządzaniu sprawami publicznymi czyli prawa polityczne w tym prawo wyborcze, prawo zrzeszania się. Prawa te początkowo nie służyły szerszym grupom społecznym ale generalnie ograniczały władzę. Z punktu widzenia społecznego, wszyscy podkreślali znaczenie TRIADY: wolność, równość, własność. Ostatnim elementem tego katalogu było przyjęcie zasady „Obie jus ibi remedium” – tam gdzie prawo tam muszą istnieć środki dochodzenia praw, czyli procedury umożliwiające człowiekowi dochodzenie praw i rozbudowa sądownictwa. Katalog pierwotny był skierowany przeciwko państwom, miał chronić jednostkę przed nie opartą na prawie ingerencją państwa.

Drugi etap w rozwoju praw wiąże się z tzw. prawami socjalnymi.

Nowe siły społeczne i polityczne opanowały feudalny aparat państwowy i utworzyły własny. Na arenę polityczną weszły szerokie kręgi pracowników najemnych, którzy utworzyli własne organizacje. W wyniku walki, pierwsze reformy pojawiły się w Prusach. Bismarck pod koniec XIX w. aby osłabić wpływy ruchu socjalistycznego postanowiono zrealizować ich postulaty. Wprowadzono ubezpieczenia, skrócono czas pracy, powołano inspekcje pracy. Pod wpływem reform Bismarcka w większości krajów uznano, że obywatel może oczekiwać pewnych pozytywnych działań ze strony państwa.

- w Prusach utworzono po raz pierwszy obowiązkową szkołę podstawową w celu szybszego wyszkolenia wojska (robiono to pod wpływem armii),

- nie istniał system sanitarny, w związku z czym pojawiały się zarazy. Zaczęto upowszechniać ochronę zdrowia w II poł. XX w.

- ingerencja w stosunki pracy zarówno o charakterze międzynarodowym jak i stosunki wewnętrzne.

W I etapie państwo miało powstrzymać się od ingerencji. W II etapie państwo ma obowiązek powołać określone instytucje do życia, których celem jest działanie w określonej dziedzinie. Zmienia się charakter i koncepcja państwa.

III etap to umiędzynarodowienie praw – po II woj. Św.

Etap związany z nieludzkimi doświadczeniami faszyzmu. I dokumentem była Powszechna Deklaracja Praw z 15-12-1948. Ta deklaracja zawierała obszerny katalog praw dotyczących różnych dziedzin. Była dokumentem specyficznym określonym jako pewien standard. Sformułowanie pewnych praw do których państwa narodów zjednoczonych powinny dążyć. Deklaracja ta nie została wdrożona do ratyfikacji, gdyż państwa ratyfikujące musiałyby przestrzegać tego katalogu. Państwa nie były tym zainteresowane, szczególnie państwa zachodnio-europejskie i mocarstwa kolonialne (Wlk. Brytania).

Potraktowano ją jako katalog intencjonalny nie wiążący w znaczeniu prawnym.

Powstawały dokumenty o charakterze regionalnym: w 1950 Konwencja Rzymska, którą Polska ratyfikowała po 1989r. W latach 60-tych pod egidą ONZ uchwalono cały szereg paktów prawnych m.in.: pakt praw socjalnych, kulturalnych i politycznych i społecznych. Słabą stroną tych paktów był system kontrolny, państwa miały obowiązek składania okresowych raportów rozpatrywanych przez agendy.

Podobne prace

Do góry