Ocena brak

Etapy rozwoju organizacji

Autor /Encyklopedia Zarządzania Dodano /05.09.2011

Charakterystyka

Cykl życia organizacji to pojęcie z zakresu teorii zarządzania. Najbardziej popularną teorią reprezentującą perspektywę ewolucjonistyczną jest teoria cyklów życia organizacji amerykańskiego teoretyka Larrego Greinera. Rozwój organizacji jest według niego następstwem okresów ewolucyjnych przerywanych wydarzeniami o charakterze rewolucyjnym.

Typowa teoria cyklu życia organizacji zakłada, że rozwijają się one w kilu fazach. Najczęściej zaczynają jako twory małe. Z momentem, kiedy zaczynają się rozrastać pojawiają się pierwsze problemy. Po fazie kreacji zaczyna się dojrzałość organizacyjna, a ostatnią fazą jest schyłek organizacji.


Model_cykli_życiowych.jpg


Każde ze stadiów cechuje inny punkt ciężkości, a każda faza kończy się kryzysem.


W fazie przedsiębiorczości podstawowym celem jest przetrwanie i wzrost. Organizacja zabiega o stworzenie i sprzedaż własnego produktu. W tej fazie organizacja potrzebuje kierownictwa specjalistów, ponieważ z czasem jej złożona struktura nie pozwala na koncentracji kontroli w ręku jednej osoby. Niechęć przedsiębiorcy do podejmowania działań menadżerskich i zaniedbywanie potrzeby integracji skutkuje kryzysem przywództwa. Reakcją na to jest stworzenie kierownictwa złożonego ze specjalistów.


W kolejnej fazie ( kolektywność) główny nacisk położony jest na ustalenie celów i procedur. Tak jak w poprzedniej fazie następuje wzrost organizacji. Źródłem pojawienia się problemów w tej fazie jest coraz bardziej niesprawne podejmowanie decyzji i celowe opóźnianie procesu decentralizacji. Dochodzi do kryzysu autonomiii, którego rozwiązaniem jest delegowanie uprawnień decyzyjnych.


W fazie formalizacji pojawia się biurokracja. Organizacja rośnie w organizmy kontroli, a jej struktura jest coraz bardziej zintegrowana i sformalizowana. Charakterystycznymi cechami są stabilność i przewidywalność organizacji. Tendencja do nadużywania biurokracji skutkuje zaistnieniem kryzysu teczkowego. Dochodzi wówczas do sytuacji, gdy pracownicy nie rozumiejąc systemów regulaminu i procedur buntują się przeciw niemu.


Organizacja w swoim rozwoju przechodzi następnie w fazę współpracy. Następuje tu przełamanie rutyny i stopniowa decentralizacja. Organizacja korzysta z pracy zespołowej. Zbyt złożone sprawy można w tej fazie poddać reorganizacji i przekształcić w mniejsze jednostki. Następnym etapem jest wystąpienie kryzysu odnowy, który zachodzi w wyniku zbyt dużego otwarcia na zewnątrz i spłaszczenia struktur.



Bibliografia

Podobne prace

Do góry