Ocena brak

Etapy rozwoju intelektualnego według Piageta

Autor /Orestes Dodano /22.02.2012

 

I. Okres od 0 do 2 lat

II. Okres i od 2 do 12 lat – Przygotowanie i organizowanie operacji konkretnych w klasach, stosunkach i liczbach. Dzieli sie on na dwa podokresy:

1) przedoperacyjny od 2 do 7 lat

Okres przejściowy, który kończy sie pojawieniem myślenia operacyjnego. Wraz z rozwojem mowy dziecko staje sie zdolne do myślenia symbolicznego, jednak możliwości intelektualne nadal zdominowane są przez postrzeżenia niż przez pojęciowe uchwycenie sytuacji i zdarzeń. Myślenie dziecka podlega takim ograniczeniom jak:

  • egocentryzm – dziecko nie potrafi zrozumieć, że mogą istnieć inne punkty widzenia niż jego

  • centracja – zwracanie uwagi na tylko jedna właściwość przedmiotu z pominięciem innych nawet bardzo ważnych

  • nieodwracalność – niezdolność powrotu (w myślach) do punktu wyjścia rozumowania.

2) operacji konkretnych od 7 do 11 lat

Główne właściwości tego stadium to – nabywanie odwracalności myślenia dziecko potrafi odwracać operacje myślowe i – zdolność do decentracji[w psychologii decentracja to umiejętność wyobrażenia sobie formy przedmiotów z punktu widzenia osoby siedzącej naprzeciwko (eksperyment z górami u Piageta-dziecko nie potrafi zrozumieć, że mogą istnieć inne punkty widzenia niż jego). Przeciwieństwo centracji myślenia, tj. koncentracja na swoim stanowisku,

ujmowanie wszystkiego z własnego punktu widzenia. Dziecko staje sie mniej egocentryczne, potrafi widzieć przedmioty i zdarzenia z różnych punktów widzenia. Inna ważna cecha tego stadium jest wzrastająca zdolność do posługiwania sie takimi operacjami jak klasyfikacja – zdolność do logicznego grupowania przedmiotów wg ich wspólnych cech właściwości oraz szeregowania zdolności do porządkowania elementów wg jakiegoś porządku np. koloru, wielkości.

W tym stadium dziecko aby rozwiązać jakiś problem w sposób logiczny potrzebuje manipulacji i eksperymentowania na rzeczywistych przedmiotach.

III. Okres od 11 do 14 lat – operacje formalne

Dziecko nabywa zdolności do rozumowania abstrakcyjnego bez odwoływania sie do konkretnych przedmiotów i wydarzeń. Dzieci potrafią rozwiązywać problemy w umyśle za pomocą systematycznego testowania zbioru hipotez i równocześnie badania ich wzajemnych zależności. Staje sie w coraz większym stopniu podobne do myślenia człowieka.

Podobne prace

Do góry