Ocena brak

Entezopatia więzadła rzepki (tzw. „kolano skoczka”)

Autor /gregory Dodano /03.12.2013

Mimo wielkiej wytrzymałości więzadła rzepki wielokrotnie powtarzane mi-krourazy spowodowane biomechanicznymi przeciążeniami są w stanie je uszkodzić, szczególnie na podłożu pierwotnie upośledzonego mikrokrążenia w obrębie dolnego bieguna rzepki.

Objawy

Kłujący ból zlokalizowany w okolicy podrzepkowej, występujący po wysiłku i ustępujący po kilkugodzinnym odpoczynku. Bólowi towarzyszy uczucie „pełności” i ucisku w okolicy dolnego brzegu rzepki, oraz wrażenie niepewności i „uciekania” kolana, związane z obawą (podświadomą) przed bólem; jest to I faza choroby (według podziału Blaziny, 1973 jak i Roelsa, 1978).

W II fazie choroby ból pojawia się już na początku treningu, ale po ogrzaniu tkanek ustępuje na czas wysiłku.

Miejsce bolesne daje się wyczuć w okolicy szczytu rzepki, przy czym nasila go czynne (wbrew oporowi) prostowanie kolana, lub wykonywanie przysiadów.

Postępowanie

W Stadium I leczenie polega na stosowaniu krioterapii (okłady z lodu) natychmiast po zakończeniu wysiłku oraz po kilku godzinnym odpoczynku. W razie okresowego nasilenia się dolegliwości zaleca się podawanie leków przeciwzapalnych. Niekiedy, znaczną ulgę może przynieść stabilizator kolana z wkładką w kształcie podkowy, odciążający rzepkę. Konieczne są systematyczne ćwiczenia wzmacniające aparat wyprośmy kolana.

W Stadium II rozpoczętą terapię uzupełnia się stosowaniem ciepła przed treningiem i jakimkolwiek wysiłkiem. Uzyskuje się to, za pomocą wcierek maści rozgrzewających lub sposobów fizykoterapii. W razie nasilonych dolegliwości dopuszcza się miejscowe ostrzyknięcie lekami przeciwzapalnymi. Zaleca się też przerwę w treningach, ale bez zaniedbywania ćwiczeń m. czworogłowego uda.

Gdy choroba osiąga Stadium III pacjent ma dwie możliwości: zaprzestać uprawiania sportu i czasowo nawet ograniczyć aktywność ruchową, albo poddać się leczeniu operacyjnemu.

Celem uniknięcia nieporozumień należy wspomnieć, że niekiedy różne bóle kolana opatruje się terminem „kolano biegacza”. Są to zazwyczaj bóle umiejscawiane tak w przednim przedziale stawu kolanowego jak i po przyśrodkowej i bocznej stronie kolana, lub za rzepką.

Przyczyn choroby jest kilka. I tak bóle po stronie przyśrodkowej wywoływane mogą być przez rozciąganie lub uciskanie fałdu maziówkowego (tzw. szelf maziówkowy, patrz str. 251). Bóle po stronie przednio-bocznej mają z reguły za przyczynę neuropatie nerwów przebiegających w bocznym troczku rzepki lub nadmierne przypieranie bocznej części rzepki do bocznego kłykcia kości udowej (patrz str. 248). Bóle zarzepkowe należy wiązać z różnie zaawansowaną chondromalacją.

W przypadku młodocianych należy także uwzględnić pourazowe zapalenie błony maziowej, objawiające się niejednokrotnie wielomiesięcznymi wysiękami.

 

Podobne prace

Do góry