Ocena brak

ENIGMA - maszyna szyfrująca

Autor /kolo Dodano /23.02.2011

Niemiecka maszyna szyfrująca, po­wszechnie używana przez wojska lądowe, morskie i powietrzne, zo­stała wynaleziona przez Hugona Alexandra Kocha w 1919 r. (patent z 7 października 1919 r.). Pierwot­nie służyła do utajniania kore­spondencj i handlowej. Wynalazek zakupił dr Arthur Scherbius, który udoskonalił maszynę i nazwał ją Enigma. W 1923 r. założył przed­siębiorstwo pod nazwą „Chiffrier-maschinen Aktiengesellschaft", w którym rozwinął produkcję ma­szyn szyfrujących, licząc na nabyw­ców w bankach, firmach handlo­wych i przemysłowych. W tym sa­mym roku Scherbius wystawił Enigmę na targach w Lipsku, ale szybko ją wycofał. Wynalazkiem zainteresował się Wydział Szyfrów Reichswehry (Chiffrierabteilung) i w 1928 r. Enigmę zaczęto wyko­rzystywać do utajniania korespon­dencj i wojskowej.

Wg oceny wy­działu: „wiadomość [zaszyfrowana w Enigmie - przyp. BW\ jest nie­możliwa do odszyfrowania bez Enigmy". To przekonanie kosztowa­ło Niemców wiele podczas wojny. Enigma swym kształtem przypomi­nała maszynę do pisania. Nad klawi­szami znajdowały się trzy wirniki, 'óre w miejsce liter wystukiwa­nych na klawiaturze podstawiały in­ne znaki. Dzięki temu w szyfrowa­nym tekście nie występowała żadna prawidłowość w powtarzaniu zna­ków, która umożliwiałaby kryptolo-gowi odczytanie szyfru. Tekst był dodatkowo utajniany przez zastoso­wanie tzw. łącznicy (Stecker).

Szyfry używane przez Reichswehrę przed wprowadzeniem Enigmy złamal i pracownicy Biura Szyfrów BS 4 polskiego wywiadu. W 1928 r.polscy kryptolodzy zorientowali się, że Reichswehra wprowadziła szyf r maszynowy, którego odczyta­nie wydawało się niemożliwe. W 1934 r. trzej kryptolodzy: Marian Rejewski, Jerzy Różycki i Henryk Zygalski, korzystając z dokumen­tów dostarczonych przez wywiad francuski, zbudowali kopię woj­skowej wersji Enigmy, jednakże nie gwarantowała ona stałego odczyty­wania szyfrogramów, tym bardziej że od października 1936 r. Niemcy zaczęli wprowadzać zmiany. Polscy naukowcy opracowali z kolei urzą­dzenie nazwane „bombą", umożli­wiające odtworzenie ustawienia wirników, co było podstawowym zabiegiem niezbędnym do odczyta­nia zaszyfrowanego tekstu. Tuż przed wojną do współpracy nad złamaniem systemu Enigmy włączył się wywiad brytyjski, który od kryp-tologów z BS 4 otrzymał kopię ma­szyny.

Po wybuchu wojny prace przy udziale polskich kryptologów kontynuowano we Francji i w Wiel­kiej Brytanii. Udane próby odszyfro­wania niemieckiej korespondencji radiowej dawały aliantom informa­cje o kluczowym znaczeniu w wie­lu bitwach (m.in. w czasie walk w Afryce Północnej, na Morzu Śród­ziemnym i w bitwie o * Atlantyk, inwazji na *Normandię).

Podobne prace

Do góry