Ocena brak

EMANUEL

Autor /Godzislaw88 Dodano /17.09.2012

(hebr. 'immanu'el Bóg z nami), symboliczne imię -> Mesjasza z Iz 7,14 i 8,8 (por. Mt 1,23).

Zapowiedź poczęcia i narodzenia E. oraz nadanie mu tego imienia jest, wg Iz 7,14, znakiem Jahwe dla Ludu Bożego domu Dawida, potwierdzającym wiarygodność obietnic pomocy Bożej nie tylko w niebezpieczeństwie, zagrażającym Judzie ze strony koalicji syroefraimskiej (Iz 7,1-11 ; 2 Kri 16,5-9); znamienny jest brak bliższego określenia związku E. z jego ojcem i nazwanie matki -* Alma, a także (wg Iz 8,8) przyznanie mu prawa do ziemi judzkiej, będącej szczególną własnością Jahwe.

Jakkolwiek ścisły związek E. z Jahwe i z narodem wybranym daje podstawę do łączenia Iz 7,14 i 8,8 z mesj. przepowiedniami Iz 9,1-6 i 11,1-10 (Iz 7,1—12,6 zwykło się nazywać księgą E., -> Izajasza księga) i rozumienia znaku E. jako zapowiedzi Mesjasza, to jednak interpretacje tych tekstów są dość rozbieżne; jedni utożsamiają E. z Iz 7,14 z królem judzkim Ezechiaszem albo z nie znanym bliżej synem Izajasza czy też z całym narodem izr. (interpretacja amesjańska), drudzy, utożsamiając E. z Ezechiaszem, rozróżniają jednak podwójną realizację przepowiedni — historyczną (narodziny Ezechiasza) i mesjańską (narodziny Chrystusa), przy czym realizacja hist, jest typem realizacji mesj. (interpretacja typiczno-mesjańska);

inni wreszcie z powodu braku wzmianki o rychłej realizacji proroctwa oraz nawiązując do Mt 1,23, utożsamiają E. bezpośrednio z osobą Chrystusa, a w zapowiedzi jego narodzin dopatrują się przepowiedni narodzin Jezusa z Maryi Dziewicy (interpretacja mesj. dosłowna).

 

J. Archutowski, Proroctwo Izajasza o E. (rozdział Vil—XII), PP 159 (1923) 25-37. 136-147; P. Ceuppens, De signo E. (Is. 7.14-16), Ang 23(1946) 53-59; E. Zawiszewski, E. w księdze Izajasza, ODC 8(1957) 230-240; tenże, Komentarz perykop o £., RBL 11(1958) 384-403; R.H. Gundry, The Use of the OT In Saint Matthew's Gospel. With Special Reference to the Messianic Hope, Lei 1967; R. Kilian, Die Verheissung Immanuels Jes. 7.14, St 1968; M. Rehm, Der königliche Messias Im Lichte der Immanuel-Weissagungen des Buches Jeseja, Eit 1968; R. Kilian, Prolegomena zur Auslegung der Imma-nuelverhetssung, Forschung zur Bibel 2(1972) 207-215; G.J. Wenham, B'tulah. A Girl of Marriageable Age, VT 22(1972) 326-348; H.M. Wolf, A Solution to the Immanuel Prophecy In Is. 7.14—8 J2, JBL 91 (1972) 449-456; E. Zawiszewski, Alma i jej dziecię (Iz 7,14), w: Mesjasz w biblijnej historii zbawienia. Lb 1974, 72-94; G. Rice, A Neglected Interpretation of the Immanuel Prophecy, ZAW 90(1978) 220-227; E. Testa, / salvatori apocalittici dl Israele. La partoriente e II suo nato (Mi. 4.14—5.4a-4b-6), Mar 40(1978) 31-40.

Podobne prace

Do góry