Ocena brak

ELŻBIETA WĘGIERSKA Św. - ŻYCIE i DZIAŁALNOŚĆ

Autor /Godzislaw88 Dodano /17.09.2012

Jako córka króla węg. Andrzeja II otrzymała wychowanie na zamku Wartburg (k. Eisenach), gdzie przebywała od 4 roku życia, będąc narzeczoną przyszłego landgrafa Ludwika, którego poślubiła 1221; prowadziła ascet. tryb życia pod kierunkiem franciszkanina Rüdigera, a nast. inkwizytora Konrada z Marburga; rozwijając działalność charytatywną, opodal zamku założyła szpital;

po śmierci Ludwika IV (zmarł 1227 w drodze na wyprawę krzyżową ces. Fryderyka II), z dziećmi Hermanem, Zofią i Gertrudą OSB dobrowolnie opuściła Wartburg, zgodnie z frankońskim prawem spadkowym; nie była więc wygnana z dziećmi w zimową noc przez szwagra Henryka, jak w oparciu o późne przekazy legendarne twierdził w XIX w. Ch.F. Montalembert (Vie de sainte E., P 1836,1861»; Życie iwiętej E., Kr 1881); na krótki czas zatrzymała się w Eisenach, a nast. na zamku Pottenstein (Bawaria); była pod opieką swego krewnego bpa Egberta, który zamierzał wydać ją powtórnie za mąż, czemu przeszkodził złożony przez nią wcześniej ślub wdowieństwa;

po przeniesieniu się do Marburga złożyła 1228 ślub wyrzeczenia się świata; nie jest hist, pewne, czy była tercjarka franciszkańską, choć z jej postacią wiąże się rozwój tercjarstwa w średniow. Europie; w Marburgu ufundowała szpital pod wezw. Franciszka z Asyżu ; zmarła prawdopodobnie z wycieńczenia spowodowanego nadmiernymi umartwieniami;

kanoniz. 27 V 1235 w Perugii (bulla z 1 VI) przez pap. Grzegorza LX, który nazwał ją drugą św. Klarą; Konrad z Marburga opracował do kanonizacji jej Summa vitae (wyd. A. Wyss, Hessisches Urkundenbuch I. Urkundenbuch der Deutschordens--Ballet Hessen, L 1897); święto 19 XI, a od 1969 - 17 XI.

 

Bulłarium privilegiorum ac diplomatům romanorum pontificum. R 1740, III 286-287; BHL 2488-2514; A. Huyskens, Quellenstudien zur Geschichte der heiligen E., Mb 1908; M. Bihl, Dle hellige E. als Terziarin, FSt 18(1931) 259-293; F. Boros, Die heilige E. In der ungarischen Geschichte, ESt 18(1931) 232-241; G. Haselbeck, Die heilige E. und ihre Beichtväter Bruder Rodeger und Konrad von Marburg, FSt 18(1931) 294-308; E. Hermelink, Ein Jahrhundert Elisa-bethen-forschung, ThR 4(1932) 121-138; G. Menge, Zur Elisabethforschung. FSt 19(1932) 292-314; J. Ancelet-Hustache, Sainte E. de Hongrie, P 1947; W. Maurer, Die heilige E. und ihr marburger Hospital, Jahrbuch der Hessischen Kirchengeschichtlichen Vereinigung 7(1956) 36-69; E. Dinkier, La chasse de sainte à Marburg, P 1958; H. Knies, Mlracula sanctae E. Bemerkungen zu den Kanonlsatlonsakten der heiligen Landgrafin, Mz 1960; G. Kranz, E. von Thüringen, wie sie wirklich war. Au 1970; A. Vauchez, Charité et pauvreté chez sainte E. d'après les actes du procès de canonisation, w: Etudes sur l'histoire de la pauvreté, P 1974,1 163-176; POH 153; E.Frascadore,DIP Ul 1111-1113; W. Nigg, E. von Thüringen, Fr 1979.

Podobne prace

Do góry