Ocena brak

Elityzm w doktrynie liberalnej i konserwatywnej

Autor /Ted Dodano /15.07.2011

Konserwatyzm:

Konserwatyzm wierzy w to, że społeczeństwem rządzi wola Boga.  Między ludźmi istnieją naturalne różnice, które są podstawą naturalnego porządku władzy. Te naturalne różnice  wole opatrzności musza zaakceptować ludzie. Kierownictwo tej naznaczonej grupy jest uznawane za uświęcone,.

(autor cos mówi o Gassecie, więc cos o nim wspomnę) Członków elity – wedle Gasseta –  charakteryzuje postawa aktywna, heroiczna i kreatywna, podczas gdy masy są w swej istocie bierne i nieświadome. Arystokrata to człowiek wybitny, wielki duchem, odczuwający świadome dążenie do „bycia kimś więcej” jako najwyższy obowiązek, duchowy imperatyw wobec własnego człowieczeństwa i autentycznego, zgodnego z powołaniem życia.

Istnieje hierarchia społeczna i podział na rządzących i rządzonych. Na czele społeczeństw może stać wyłącznie elita. Dla Oakeshotta do elity zaliczyć można wyłącznie arystokrację ducha, czyli mądrych, cnotliwych, moralnych. Myśl ta jest rozwinięciem Państwa Platona. Żeby uzyskać przynależność do arystokracji ducha może być potrzeba nawet kilku pokoleń przygotowań, co prowadzi do wniosku, że elity tworzą wyłącznie arystokraci z pochodzenia.

Konserwatyści dopuszczali jedynie takie przeobrażenia społeczno-polityczne, które są efektem naturalnego procesu zdobywania doświadczeń (ewolucja). Współcześni konserwatyści, wprawdzie akceptują system parlamentarno-demokratyczny, jednak nadal podkreślają swoje przywiązanie do tradycyjnego, elitarnego układu społeczeństwa. U podstaw tego przywiązania leży przekonanie, że hierarchiczny układ społeczny, istnienie klas i grup społecznych jest nieodłącznym elementem systemu.

Natomiast tradycyjni konserwatyści opowiadają się za władzą elit oraz odczuwają sceptycyzm do "rządów wielu". Nie pogodzili się oni nigdy z tym, iż władza może pochodzić od ludu.                

Liberalizm:

   Elityzm podważał założenia klasycznej liberalnej myśli demokratycznej. Kwestionował racjonalność i suwerenność jednostek, ich zdolność politycznej artykulacji interesów i zbiorowego działania nakierowanego na realizację tych interesów. Kwestionował również ideę wspólnego dobra i zbiorowej woli, które miały ujawniać się poprzez zindywidualizowane, racjonalne świadomych obywateli. Przekonywała, ze rządy ludu, odpowiedzialność elit i kontrola elit przez masy to mit.

Podobne prace

Do góry