Ocena brak

EKZEMPLARSKI ILJA TICHONOWICZ

Autor /Lod Dodano /14.09.2012

Imię zak. Hieronim, ur. 20 VII 1836 w Dmitrijewych Górach (pow. malenkow-ski), zm. 2 XI 1905 w Warszawie, ojciec Wasilija, abp prawosławny.

Po studiach teol. w Kijowskiej Akademii Duch. został 1861 wykładowcą seminarium duch. w Czernihowie, a 1862 w Kijowie; 1870 uzyskał doktorat, a 1871 przyjął święcenia kapł. i został nauczycielem religii w gimnazjach kijowskich; po śmierci żony złożył 1885 profesję zak., po czym mianowano go archimandrytą w monasterze Michajłowskim w Kijowie, nast. zaś wyświęcono na bpa Czehrynia (sufragania diec. kijowskiej), a 1890 mianowano bpem Tambowa. Rozwijał działalność charytatywną (głównie z własnych funduszy) i kazn. oraz zakładał szkoły par.; zostawszy 1894 bpem litew. z siedzibą w Wilnie, zorganizował liczne szkoły par. oraz drukarnię w monasterze Św. Ducha w Wilnie, a 1897 kursy letnie dla nauczycieli szkół par. ;

od 1898 jako abp chełmsko-warszawski, a po reformie granic diec. 8 IX 1905 jako abp warsz. rozwijał działalność charytatywno-oświatową, m.in. ze swych funduszy wspomagał Bractwo Trójcy Świętej i zorganizował Tow. Pomocy dla Ubogich Uczniów Szkoły Duch. w Warszawie; jego staraniem powstał 1898 żeński monaster w Radecznicy (k. Zamościa) oraz budowle sakr. (1899-1905 wzniesiono 18 cerkwi i rozpoczęto pracę przy 10); z własnych funduszy wybudował na warsz. cmentarzu cerkiew prawosławną św. Jana Klimaka.

Opublikował m.in. Rukowodstwo k naczalnomu obuczenija. Didaktika imie-todika (Kijew 1865); do księgi pamiątkowej, autorstwa jego syna, pt. Wysokoprieoswiaszczennyj archijepiskop Ijeronim E. 1836--1905 (Kijew 1906) włączono pisma E.

 

E.O. Czerwiakowskij, Wysokoprieoswiaszczennyj Ijeronim, archijepiskop chotmskij i warszawskij, Chołm 1898; A. Grigorowicz, Wolskoje prawoslawnoje kladbiszcze w Warszawie, CW 18(1971) z. 10, 14-24; R. Kozłowski, Warszawska diecezja prawosławna. Szkic historyczny, WPKP 1(1971) z. 2, 23-37; Warszawskije archipastyri, CW 18(1971) z. 2-3, 2-8; M. Lenczewski, Z historii świątyń prawosławnych w Warszawie, WPKP 6(1976) z. 3-4, 102-105.

Podobne prace

Do góry