Ocena brak

EKSTRADYCJA JAKO INSTYTUCJA PRAWA MIĘDZYNARODOWEGO

Autor /Donald Dodano /23.11.2011

Ekstradycja jest to główna forma współdziałania państw w walce z przestępczością. Ekstradycja polega na wydaniu przestępcy państwu, którego obywatelstwo przestępca posiada lub też państwu, które poniosło uszczerbek na skutek popełnionego przestępstwa. Ekstradycja następuje na prośbę odnośnego państwa. Podstawą ekstradycji jest bądź umowa międzynarodowa, bądź ustawodawstwo krajowe.

Przy ekstradycji obowiązują zazwyczaj następujące zasady:

  • nie wydaje się, z reguły, własnych obywateli

  • nie wydaje się przestępców politycznych, którym przysługuje prawo azylu (przestępcom wojennym nie przysługuje azyl)

  • obowiązek ekstradycji przestępców pospolitych istnieje jedynie w wypadku obowiązywania odpowiedniej umowy

  • ekstradycja może nastąpić tylko wówczas, jeśli czyn będący podstawą żądania ekstradycyjnego jest przestępstwem według ustawodawstwa karnego obu państw (zasada identyczności)

  • państwo, któremu przestępca został wydany, może sądzić go jedynie za czyn, wymieniony w żądaniu ekstradycyjnym (zasada specjalizacji)

  • nie wydaje się zazwyczaj osób, które popełniły lżejsze przestępstwa (zagrożone karą do 1 roku pozbawienia wolności)

  • można odmówić ekstradycji, jeśli według ustawodawstwa kraju, w którym znajduje się przestępca, wyrok nie może być wykonany na skutek upływu terminu przedawnienia (nie dotyczy osób, którym zarzuca się popełnienie ciężkich zbrodni międzynarodowych)

Podobne prace

Do góry