Ocena brak

EGOIZM

Autor /AlbertK Dodano /31.10.2012

 

EGOIZM (łc. ego = ja) nłc. egoismus; ang. egoism, selfishness; fr. egoisme; nm. Egois­mus, Selbstliebe, Selbstsucht

1. psych., et. Nadmierna, często wyłą­czna miłość siebie, przejawiająca się w pod­porządkowywaniu cudzego interesu swo­jemu własnemu i w ocenianiu wszyst­kiego z tego punktu widzenia. We współ­życiu społecznym egoizm oceniany jest negatywnie. Miłość własna, próżność były interpretowane przez moralistów XVII w. jako dominujące cechy psychiki ludzkiej (m. in. F. de La Rochefoucauld,

B. De Mandeville, C. A. Helvetius, F. Fenelon).

2. psych. Miłość siebie jako naturalna dążność do samoobrony, do utrzymywa­nia się przy życiu, do własnego rozwoju. W tym znaczeniu skłonności lub uczucia egoistyczne przeciwstawia się altruistycznym bez nadawania tym określeniom cha­rakteru oceniającego.

Z pojęciem egoizmu wiąże się teoria wskazująca na interes jednostki jako na­czelną zasadę postępowania. Egoizm tzw. rozumny zaleca pewne ustępstwa, a na­wet ofiary na rzecz innych w przypad­kach, gdy można dzięki temu osiągnąć ko­rzyści własne większe ruż te, z których się zrezygnowało (Th. Hobbes).

Podobne prace

Do góry