Ocena brak

EGMONT Lamoral

Autor /Scibor Dodano /13.03.2012

1522-68, Hrabia niderlandzki, dzielny dowódca króla hiszp. Filipa II, w którego służbie pomógł mu pokonać Francuzów pod SaintQuentin (1557) i Gravelines (ł 558), po czym został jego namiestnikiem we Flandrii.

Choć sam gorący katolik, występował przeciw prześladowaniu protestantów w Niderlandach. W 1565 nadaremnie usiłował w Madrycie wpłynąć na zmianę polityki Filipa. Kiedy książę Alba przybył w 1567 do Brukseli, kazał niemal natychmiast aresztować Egmonta i hrabiego Hoorna, obu rycerzy orderu Złotego Runa.

Choć Egmont był przeciwny powstaniu niderl. w 1566, skazano go wraz z Hoornem na śmierć i obu ścięto publicznie w Brukseli, na Grand' Place, przed ratuszem. Oburzenie wywołane tą egzekucją przyczyniło się do wybuchu otwartego powstania antyhabsburskiego. Egmont tragedia (1787, wyd. pol. 1885) Goethego, traktuje materiał historyczny dość swobodnie.

Egmont, człowiek dojrzały, ojciec dziewięciorga dzieci, tu jest młodzieńcem zakochanym w ładnej Klarze, plebejce. Jest on pierwszym wielkim wcieleniem Goethowskiej „demoniczności", nm. das Damonische, pierwotnej mocy wewnętrznej, dającej mu nieograniczoną pewność swego przeznaczenia, pociągającej i jego, i innych w nurt wielkich i gwałtownych wydarzeń.

W słynnej scenie więziennej objawia mu się Wolność w postaci ukochanej Klary, aby wręczyć mu wieniec zwycięstwa poprzez męczeństwo. Muzyka ilustrująca (opus 84; 1810) napisana przez Beethovena do tragedii Goethego; słynna Uwertura w „bohaterskiej" tonacji Beethovena - Es-dur.

Podobne prace

Do góry