Ocena brak

EGGERSDORFER FRANZ XAVER

Autor /Cycyl Dodano /12.09.2012

ur. 22 lì 1879 w Pörn-dorf (k. Eggenfelden), zm. 20 V 1958 w Pasawie, teolog i pedagog.

Po studiach filoz. i teol. w Pasawie przyjął 1903 święcenia kapł., po czym odbył specjalizację na uniw. w Monachium, gdzie na podstawie pracy Der heilige Augustinus als Pädagoge und seine Bedeutung für die Geschichte der Bildung (Fr 1907) uzyskał doktorat ; habilitował się na podstawie pracy Die Asze-tik des heiligen Franz von Sales in ihren theoretischen Grundlagen (Mn 1909); 1911 został prof, pedagogiki w Pasawie (1933-45 pozbawiony przez hitlerowców prawa wykładania), a 1923 był współzał. instytutu pedagogicznego w Münster i współwydaw-cą Handbuch der Erziehungswissenschaft (I-XVI, Mr 1928-34).

E. zajmował się w publikacjach wychowaniem i nauczaniem w szkołach podstawowych i zawodowych oraz kształceniem nauczycieli, szkolnictwem wyznaniowym i polityką szkolną w Bawarii, lecz przede wszystkim nauczaniem religii;

reprezentował stanowisko pośrednie między zwolennikami metody monachijskiej a przedstawicielami szkoły pracy, czemu dał wyraz m.in. we Fragmente aus der katechetischen Vergangenheit (KB 36 (1910) 201-205), Die Pädagogik der Tat und der katholische Religionsunterricht (KB 36(1910) 141-148), Der Sinn der Methodenbewegung in der Katechese (KB 46(1921) 59-65), Eucha-ristische Erziehung (KB 50(1924) 81-91) oraz w Bibelkunde und Bibelmethodik (Passau 1950,1960) i Die Kurve katechetischer Bewegung in Deutschland in einem halben Jahrhundert (KB 76 (1951) 10-16,55-61).

Zaplanował napisanie 3-częściowego podręcznika, będącego całokształtem nauki o wychowaniu, pt. Allgemeine Erziehungslehre (Jugendpflege, Jugendbildung i Jugenderziehung), z których opracował Jugendbildung (Mn 1928, 19617), zawierające ogólną teorię nauczania szkolnego, oraz Jugenderziehung (Mn 1962), przedstawiające teorię wychowania (aksjologia w wychowaniu);

głównym celem E. było stworzenie systemu pedagog, opartego na kat. światopoglądzie i łączącego w harmonijną całość chrzęść, myśl pedagog, z najnowszymi i powszechnie uznanymi zdobyczami współczesnej wiedzy pedagog.; nawiązując do pedagog, idei O. Willmanna stał się kontynuatorem zbudowanej przez niego paedagogia perennis.

 

M. Bienias, Das System katholischer Pädagogik nach Franz Xaver E., Mädchenbildung auf christlicher Grundlage 25(1929) z. 1, 20-41, z. 2, 49-57; A. Fischer, In memoriam Franz Xaver E., Die katholische Schule (1959) 121-122; tenże, LThK III 671 ; L. Bopp, Katechetisches Wörterbuch. Fr 1961, 146-147; R. Weinschenk, Franz Xaver E. und sein System der allgemeinen Erziehungslehre, Pa 1972.

Podobne prace

Do góry