Ocena brak

Efektywność makrologistyki

Autor /Juras123 Dodano /28.06.2011

Rozwijające się systemy logistyczne prowadzą do makroekonomicznych systemów o bardzo złożonych strukturach. Można przyjąć, makroekonomiczne systemy logistyczne składają się wzajemnie ze sobą sprzężonych mikroekonomicznych systemów logistycznych różnego typu. W skali gospodarki narodowej się takich sprzężonych mikrosystemów tworzy na ogół system logistyczny kraju. Elementami integrującymi podsystemy takiego systemu są najczęściej procesy transportowe oraz procesy przepływu informacji (regulacji).Wśród wielu systemów makroekonomicznych wspomagających funkcjonowanie krajowego systemu logistycznego można wymienić:

• Krajowe sieci transportowe i spedycyjne

• Krajowe systemy dystrybucji produktów

• Krajowe systemy informatyczne dotyczące różnych zagadnień logistyki

• Krajowe systemy gospodarki opakowaniamiWspółczesne procesy logistyczne przekraczają granice państw.

Z takiej perspektywy należy spojrzeć na organizowanie się nowych powiązań między przedsiębiorstwami wytwórczymi handlowymi. Centrum informacji rynkowej musi powstawać stopniowo, na podstawie naturalnych związków, jakie się wytworzą między producentami a handlowcami. Początek mogą stanowić powiązania branżowe, które zaczną wymieniać informacje na zasadach opłatnego ich zbierania i przekazywania na użytek innych. Chodzi o informacje płynące z rynku do producentów jako oddziaływanie na strukturę produkcji, a także o informacje płynące w stronę przeciwną, tzn. od producentów do konsumentów, poprzez ogniwa handlu, kształtując gusty i upodobania. Odpłatność za tak udzieloną informację musi się zwrócić i jest to podstawa tego typu systemów, które powstają w krajach przodujących gospodarczo. Przy okazji mogą powstawać różnego typu związki przedsiębiorstw, np. korporacje lub inne organizacje, dzięki którym przyspiesza się ten proces.Powiązania przedsiębiorstw handlowych z przedsiębiorstwami przemysłowymi należy rozpatrywać na tle zmian w zarządzaniu. Będą one obejmowały stopniowo całą gospodarkę, zdążając w kierunku form stosowanych w krajach zachodnioeuropejskich.

Należy również wspomnieć, że logistyka, a zwłaszcza koncepcja systemu transportowego zbudowanego z zastosowaniem idei centrum logistycznego, jest bardzo podatna na wykorzystanie technologii systemów eksperckich i można się spodziewać szerokiego rozwoju badań w tej dziedzinie. Przewiduje się zwiększenie wolumenu przewozów międzynarodowych o 40%, przy równoczesnym obniżeniu o 40% kosztów transportu. Dlatego należy przeprowadzić gruntowną reorganizację, ze szczególnym uwzględnieniem logistycznych centrów dystrybucji. Centra te zapewnią zintegrowane połączenia transportowe, z uwzględnieniem najbardziej odpowiedniej techniki transportowo-przeładunkowej i magazynowej, obszernej informacji oraz systemu kontroli. Będą to najprawdopodobniej niezależne przedsiębiorstwa usługowe działające w obrębie danego regionu ekonomicznego, niezależnie od granic państwowych.

Przedsiębiorstwa te będą stanowiły element integrujący logistykę transportu na danym obszarze, tworząc w ten sposób zalążki praktycznych systemów eurologistycznych.

Będzie to wymagać stopniowego zacieśnienia współpracy międzynarodowej, a zwłaszcza współpracy małych i średnich firm transportowych. Tak zorganizowane centra pozwalają na rozległy podział pracy w produkcji. Sprzyja to tym samym intensywnej wymianie towarów na poziomie krajowym i międzynarodowym oraz powstawaniu strukturalnych zmian wpływających na całe regiony, a także na parametry ekonomiczne działania przedsiębiorstw. Odczują one szczególnie wpływ zmian rynków zbytu, redukcji zapasów, wzrost jakości usług, obniżki kosztów itp.Do specyficznej klasy systemów logistycznych należy zaliczyć takie, które obejmują swoim działaniem określoną przestrzeń z punktu widzenia np. zaopatrzenia w dany produkt. Przykładem mogą być aglomeracje wielkomiejskie z ich złożoną problematyką zaopatrzeniową.

Również w Polsce potrzeba chwili zrodziła marketingową, a właściwie logistyczną, koncepcją analizy systemu zaopatrzenia Warszawy w mleko spożywcze. Systemy zaopatrzenia aglomeracji miejskich w produkty nietrwałe należą do systemów megalogistycznych międzyorganizacyjnych, których zadania wykraczają poza ramy prawne poszczególnych organizacji. Są to na ogół systemy mieszane produkcyjno-handlowe i dlatego tym trudniej je wdrożyć.Problematyka standaryzacji oraz wprowadzania przepisów międzynarodowych mających na celu unifikację w zakresie transakcji handlowych prowadzonych w przyszłości na wielką skalę wiąże się ściśle z lepszym gospodarowaniem środkami, a więc takim, które zapewni ochronę środowiska naturalnego.

Zwłaszcza w okresie intensywnego rozwoju gospodarki kapitalistycznej, gdy wielu przedsiębiorcom zależy na nadrabianiu zaległości, bagatelizuje się problematykę ekologii, czemu sprzyjają warunki gospodarki rynkowej. Kierując się zyskiem, zaniedbuje się często elementarne przepisy w zakresie ochrony środowiska.Makrologistyka w swej strategii powinna zapewnić dostrzeganie niebezpieczeństw wynikających z bagatelizowania ochrony środowiska i dzięki podejściu systemowemu może zapewnić skuteczne przeciwdziałanie niekorzystnym procesom. Na pierwszym miejscu godny podkreślenia jest sam fakt oszczędności surowców i energii, które stanowiąc istotę działania logistycznego – prowadzą tym samym do ochrony środowisk, poprzez wolniejsze zużywanie zasobów.

Ogromne możliwości tkwią jednak w systemowym podejściu do gospodarowania, jakie niesie za sobą makrologistyka. Dotyczy to zarówno działalności przemysłowej, jak i produkcji rolnej. Wytwarzanie nowoczesnych produktów w Polsce będzie się wiązało z reguły z wprowadzeniem nowych technologii, z lokalizacją nowych zakładów, w odniesieniu do czego należy uwzględnić wymagania ekologiczne, jakie formułuje się w stosunku do dużych aglomeracji miejskich, a także terenów rekreacyjnych. Oprócz tego w tym makroekonomicznym podejściu logistycznym należy uwzględnić warunki połączeń transportowych i rozbudowy infrastruktury sieci komunikacyjnej.W zakresie produkcji rolnej dostrzega się również potrzebę brania pod uwagę współzależności ekologii i ekonomii w planowaniu produkcji rolnej. Wzajemna zależność między ekonomią i ekologią dotyczy w efekcie współdziałania systemu ekonomicznego z systemem biologicznym, w tym przypadku – z agro-ekosystemem.

Zależności systemowe między ekonomią a ekologią wskazują kierunek agrobiznesu, a więc organizacji produkcji rolnej i zbytu w nowoczesnym spojrzeniu planistycznym. Wzrostowi produkcji lub zastosowaniu nowej technologii towarzyszą liczne zmiany w agrosystemie. Celem oczywiście, jest uzyskanie stabilnego i trwałego poziomu produkcji danego towaru. To, czy do tego dojdzie, zależy w znacznej mierze od nowych wzajemnych związków ekologicznych, które towarzyszą zmianom mikroklimatu i składu gatunkowego roślin, struktury gleby czy zastosowania w rolnictwie środków chemicznych. Ten ostatni problem stanowi wyjątkowy przykład logistycznego rozumowania. Ponieważ środki chemiczne nie dostarczone na czas mogą zaprzepaścić cały trud rolników. Największy niepokój zrodziły zanieczyszczenia środowiska odpadami promieniotwórczymi, a także transportowanie kontenerów z odpadami toksycznymi. Problematyka ta została wyodrębniona w odrębnych podsystemach logistycznych.

W niedługiej przyszłości będzie można orzec, czy logistycy mają faktyczny wpływ na środowisko naturalne i to nie tylko wpływ na emisję spalin, lokalizację magazynów czy wolny ruch samochodów na drogach, lecz także na zagadnienia pakowania, powtórne wykorzystanie czy usunięcie odpadów itp. Dla logistyków profesjonalistów środowisko naturalne powinno być obiektem stałej troski i odgrywać zasadniczą rolę w decydowaniu o kierunkach podejmowanych działań.

Kompleksowo muszą być rozważone główne elementy łańcucha dostaw, współczesne prawodawstwo i najlepsze dotychczasowe doświadczenia praktyczne. W Polsce problematyka ta znalazła już wyraz w założeniach polityki przemysłowej, do których realizacji niezbędne jest lepsze przygotowanie wykonawców tych założeń.Do roku 2000 przewidywało się zwiększenie wolumenu przewozów międzynarodowych o 40%, przy równoczesnym obniżeniu o 40% kosztów transportu. . Dlatego należy przeprowadzić gruntowną reorganizację, ze szczególnym uwzględnieniem logistycznych centrów dystrybucji. Centra te zapewnią zintegrowane połączenia transportowe, z uwzględnieniem najbardziej odpowiedniej techniki transportowo-przeładunkowej i magazynowej, obszernej informacji oraz systemu kontroli.

Podobne prace

Do góry