Ocena brak

EDDA

Autor /Scibor Dodano /13.03.2012

Nazwa nadana dwóm islandzkim zbiorom wczesnej mitologii skandynawskiej. Edda starsza (poetycka, Saemunda). Manuskrypt 29 anonimowych pieśni epickich, spisanych w XII/XIII w., a pochodzących z IX-XI w., odnalazł w 1642 biskup isl. Brynjołfur Sveinsson ze Skalholt (płd-zach. Islandia), który przypisał je błędnie Saemundowi Sigfussonowi (1056-1133) i dlatego nazwał je Eddą Saemunda, składa się z pieśni o bogach (m.in. Vóluspa, przeszłe i przyszłe dzieje świata) i o bohaterach (m.in. wątki wspólne z późniejszym opracowaniem nm. Pieśni o Nibelungach).

Edda młodsza (prozaiczna, Snorriego) napisana ok. 1220 przez pisarza isl. Snorri Sturlusona (1178-1243). Złożona z 5 części, w czym wstępna o stworzeniu świata i o poezji pogańskiej; komentarze do mitologii staronordyckiej; legendy o bogach, podane jako opowieści Bragiego (zob. Bragi), boga poezji; Skalda, zbiór reguł poetyckich (podręcznik dla skaldów) i Hattatal, techniczny rozbiór prozodii.

Podobne prace

Do góry