Ocena brak

Echinokaktus Grusona

Autor /Zenobiusz55 Dodano /24.01.2012

Niektóre kaktusy pielęgnuje się przede wszystkim ze względu na ich kwiaty, inne dla urody samej rośliny. Prezentowany tutaj gatunek, o ostrych, ciemnozłotych cierniach, jest uznawany za jeden z najpiękniejszych kulistych kaktusów, który w miarę wzrostu staje się coraz ładniejszy. Wiele kaktusów w naturalnych warunkach jest zagrożonych z rozmaitych przyczyn, takich jak zmiany klimatyczne, uprzemysłowienie, a także przez masowe ich zbieranie. W początkach tego stulecia echinokaktus Grusona (zwany też jazgrzą Grusona), zbierany ze względu na swoją urodę i powolny wzrost, prawie pzzestał występować w naturze. Jednak od wielu lat uprawia się go w warunkach sztucznych w specjalnych szkółkach, próbując pokryć ogromne zapotrzebowanie na niego wśród hodowców. Duże okazy, ze względu na swój wiek, występują rzadko i ich miłośnicy oczekują na nie, zapisując się na specjalne listy. Ten gatunek potrzebuje pięciu lat, by z nasiona wyrosła roślina rozmiarów piłki tenisowej, a około piętnastu, by osiągnąć rozmiary piłki futbolowej. Z wiekiem (po kilkuset latach) roślina wytwarza odrośla i w końcu tworzy kępy wielkości do około 2 m. Jest łatwa w pielęgnacji.

Minimalna temperatura wymagana w zimie to przynajmniej 10°C. Przy niższych temperaturach często zdarza się, że żebra kaktusa podnoszą się, żółkną i przybierają fakturę papieru.

Roślina ta wymaga jasnego stanowiska przez cały rok i dobrze rośnie na południowym oknie.

W lecie dobrze podlewamy i podajemy nawóz, po czym czekamy, aż podłoże wyschnie. Wówczas ponownie podlewamy. Jesienią i zimą podajemy tylko tyle wody, by roślina się nie pomarszczyła. Kaktus ten szybko zgnije, jeśli będzie rósł w wilgoci przy niskich temperaturach.

Pochodzi z bardzo suchych, pustynnych terenów, dlatego odpowiada mu suche powietrze.

Kaktusy i sukulenty mają wysokie wymagania pokarmowe. Wiosną i latem nawozimy je regularnie, co 1-2 tygodnie, nawozem dla kaktusów lub dla pomidorów, rozcieńczonym o połowę.

Ten kaktus najlepiej rośnie w przepuszczalnej ziemi, zawierającej około 1/3 masy żwiru.

Ciernie starych i zaniedbanych okazów często są brązowawo-żółte, nie ciemnozłote. Przez lata na cierniach może zbierać się kurz i tłuszcz. Należy je zmywać, spryskując roślinę wodą z mydłem. Owijamy kaktusa na poziomie podłoża folią, żeby większość wody spłynęła i nie wsiąkła w podłoże. Do około 1/2 litra ciepłej wody dodajemy jedną łyżeczkę płynu do mycia naczyń i spryskujemy roztworem roślinę, za pomocą spryskiwacza. Pozostawiamy na pół godziny, żeby mydło zmiękczyło brud, po czym powtarzamy zabiegi. Bardzo brudne miejsca lub poszczególne ciernie można umyć szczoteczką do zębów. Jeśli roślina jest w bardzo złym stanie, może być konieczne powtarzanie zabiegu nawet dwu lub trzykrotnie. Ustawienie kaktusa w pełnym słońcu pomoże wybielić brud.

Do góry