Ocena brak

Dzwonek jednostronny

Autor /Tymon Dodano /13.01.2012

Wygląd: Roślina trwała, do 1 m wysokości, z pełzającymi, cienkimi, obłymi rozłogami podziemnymi i wiązkowymi korzeniami. Prosto wzniesione, zwykle nie rozgałęzione łodygi są ulistnione skrętolegle, nagie lub krótko szorstko owłosione, o tępych kantach. Liście zwykle krótko owłosione i pod spodem zielone, dolne ogonkowe sercowato-trójkątne, ostre, karbowane, najniższe w porze kwitnienia często już zwiędłe. Górne liście łodygowe na krótkich ogonkach, jajowato-podłużne, lancetowate, spiczaste, nieregularnie ząbkowane.

Niebieskofioletowe, rzadziej białe dzwonkowate kwiaty, stojące na bardzo krótkich szypułkach w pachwinach liści malejących ku górze, tworzą jednostronne, szczytowe grono. Kielich rurkowato zrośnięty; jego podłużnie-równowąskie działki, w liczbie pięciu, są ostre i odgięte w tył, nagie lub orzęsione. Korona kwiatowa dzwonkowato lejkowata, do 3 cm długości, prawie do połowy pięcioklapowa, z nagimi końcami płatków. Pięć wolnych pręcików. Zalążnia dolna, szyjka owłosiona. Torebka na długiej szypulce prawie półkulista, otwiera się u nasady trzema dziurkami. Podłużne nasiona są lekko wzdęte.  

Siedlisko: Rozpowszechniony w uprawach i na polach, na miejscach zakrzewionych i kamienistych, sięga aż do przedgórza Alp.

Rozmieszczenie: Cała Europa; nie występuje w obszarach arktycznych i najbardziej wysuniętych na południe.

Okres kwitnienia: Od czerwca do września.

Zastosowanie: Zbiera się młode liście przed kwitnieniem, korzenie w jesieni albo na wiosnę. Liście dostarczają znakomitej sałaty, podobnej w smaku do roszpunki. Korzeń ma słodkawy łagodny smak; gotuje się go i bierze wraz z liśćmi do sałatki albo przyrządza się tak, jak wiesiołka.

Uwagi ogólne: Charakterystyczne dla całej grupy naczynia (przewody) mleczne w organach wegetatywnych powodują, że liście i korzenie tych roślin są szczególnie smaczne.

Podobne prace

Do góry