Ocena brak

Dźwigacz podniebienia

Autor /laetitia Dodano /06.01.2012

Dźwigacz podniebienia (m. levator veli palatim s. m. petrosalpingostaphy-linus) kształtu okrągławego, wąski u góry, szerszy u dołu, biegnie od podstawy czaszki do podniebienia miękkiego.

Mięsień ten rozpoczyna się: i) na powierzchni dolnej piramidy kości skroniowej przed otworem zewnętrznym kanału tętnicy szyjnej, jak również 2) na blaszce przyśrodkowej chrząstki trąbki słuchowej. Włókna biegną równolegle do blaszki przyśrodkowej chrząstki trąbki ku dołowi, przyśrodkowo i do przodu; poniżej ujścia gardłowego trąbki, w-puklając się w ścianę boczną gardła, mięsień ten wytwarza fałd błony śluzowej (plica m. levatoris) i dalej kieruje się do podniebienia miękkiego. Kończy się on tutaj splatając się z włóknami innych mięśni, a głównie łącząc się z mięśniem strony przeciwległej.

Dźwigacz podniebienia biegnie wzdłuż dolnego brzegu trąbki na jej stronie tylnej; leży przyśrodkowo od cienkiej płyty mięśniowej naprężacza na bocznej ścianie gardła, głównie na błonie gardłowo-podstawnej.

Czynność. Dźwigacz napina podniebienie miękkie i podnosi je. Jest to najsilniejszy choć nie jedyny dźwigacz, gdyż naprężacz jest nim również, jak zaznaczono wyżej. Poza tym unosząc podniebienie aż do zetknięcia się z tylną ścianą gardła oddziela jego część nosową, zabezpieczając przed dostawaniem się do niej pokarmów.

W swym działaniu na trąbkę słuchową dźwigacz 3) wpukla śluzówkę na dolnym obwodzie ujścia gardłowego trąbki (plica m. levałoris) i dzięki temu może je nieco zwężać (compressor ostii tubae). Wreszcie 4) wzmaga rozwierające działanie naprężacza, utrwalając chrząstkę trąbki, a nawet po-eiągając ją nieco przyśrodkowo. Po ukończeniu tej synergistycznej pracy obu mięśni sprężysta chrząstka powraca do swego położenia równowagi 1 światło trąbki zwęża się.

Podobne prace

Do góry