Ocena brak

Dźwigacz jądra

Autor /liza Dodano /12.01.2012

Dźwigacz jądra (m. cremaster). O ile osłonka pochwowa jądra obiema swymi blaszkami dozwala na pewną przesuwalność jądra w swych osłonkach, o tyle powięź nasienna wewnętrzna i dźwigacz jądra, które na niej spoczywają, tworzą mięśniowo-włóknisty układ wieszadłowy regulujący położenie jądra wraz z jego osłonkami. Prążkowane włókna mięśniowe pochodzące z m. skośnego wewnętrznego brzucha i z m. poprzecznego brzucha ciągną procowato z pierścienia pachwinowego powierzchownego dokoła powięzi nasiennej wewnętrznej tworząc dźwigacz jądra. Nazywamy go również dźwigaczem zewnętrznym w odróżnieniu od dźwigacza wewnętrznego utworzonego z wiązek gładkich komórek mięśniowych zarówno powięzi nasiennej wewnętrznej, jak i blaszki ściennej osłonki pochwowej jądra. U góry, poniżej pierścienia pachwinowego powierzchownego prążkowany dźwigacz jądra tworzy warstwę bardziej zbitą; u dołu, na mosznie występują luźniejsze pasma układające się w sieci o większych i mniejszych oczkach. Głównie prążkowany dźwigacz jądra, również jednak i gładki dźwigacz wewnętrzny a nawet mięśniówka gładka błony kurczliwej powodują swobodne zawieszenie jądra w worku mosznowym. Jeżeli napięcie mięśniowe /mniejsza się, jak np. u ludzi starych, jądra zwisają znacznie niżej i są mniej chronione niż u młodych osób. Unoszenie jąder odbywa się niezależnie od naszej woli, np. przy dotyku powierzchni wewnętrznej uda; występuje wtenczas tzw. odruch dźwigacza jądra. Również w energicznym skurczu mięśni brzucha dźwigacz jądra może być pobudzony. Mięśniówka gładka dźwigacza wewnętrznego zwiększa siłę odruchu.

Podobne prace

Do góry