Ocena brak

Dżuma Alberta Camusa parabola o wspolczesnym czlowieku i jego problemach egzystencjalnych

Autor /Olek555 Dodano /16.05.2011

Akcja "Dżumy " rozgrywa sie w roku 194X w Oranie w Algierze. W miescie tym zaczynaja pojawiac sie zdechle szczury. Pojawiaja sie przypadki goraczki, wzrasta liczba zmarlych.

Doktor Rieux wie, ze w Oranie wybuchla epidenia Dżumy. Zwoluje narade komisji sanitarnej i stara sie uswiadomic wszystkim skale niebezpieczenstwa. Spotyka sie jednak z niedowierzaniem. Nawet koledzy lekarze staraja się zbagatelizowac zjawisko. Wystepuje gwaltowy wybuch epidemii.

Miasto zostaje zamkniete, nikt nie moze go opuscic, ani nikt do niego przybyc. Mieszkancy zyja osamotnieni w strachu przed smiercia. Dziennikarz Rambert prosi doktora Rieux by ten umozliwil mu wyjazd do Paryza do swojej ukochanej, jest przekonany ze najwyzsza wartoscia jego zycia jest milosc i nie chce w ramach podejrzanej solidarnosci z niej rezygnowac. Rieux nie moze i nie chce mu pomoc. Dżuma dotknela wszystkich mieszkancow, nawet tych zgromadzonych na kwarantannie na stadionie miejskim. Jezuita ojciec Peneloaux wyglasza do wiernych kazanie w ktorym wyjasnia ze Dżuma jest kara boska za grzechy. Nad wytworzeniem serum pracuje przyjaciel doktora stary dr. Caster.

Rambert majac mozliwosc wyjazdu rezygnuje, czuje obowiazek solidaryzowania sie z mieszkancami Oranu, nie chce byc tchurzem. Dr. Caster przygotowal serum, a Peneloaux wyglasza dlugie kazanie w ktorym opowiada o przezyciach ktorych doznal gdy opiekowal sie umierajacym dzieckiem. To kazanie jest o bardzo trudnej milosci do Pana Boga. Milosc ta zaklada calkowite zapomnienie samego siebie i pogarde do wlasej osoby. Po zastosowaniu serum nastepuje przesilenie epidemii, ostatnia ofiara Dżumy jest Tarrou, w Oranie pojawiaja sie zywe szczury, miasto zostaje otwarte, w sanatorium umiera zona doktora. Dżuma odeszla "ale bakcyl nigdy nie umiera i nie znika". Powiesc jest parabola czyli moralizatorska przypowiescia. Dżuma ma przenosne znaczenie, jest w utworze nie tylko choroba, ale wojna i wszelkim zlem.

Jeden z bohaterow mowi o duszach zaDżumionych czyli o ludziach pozornie uczciwych i czystych ktorzy jednak sija wokol siebie zlo. Dżuma w utworze Camusea jest sytuacja ekstremalna, zagrozeniem, tragedia ktora wymaga zademonstrowania okreslonych postaw. Jest sprawdzianem ludzkich charakterow, zmusza do ofiarnosci lub tchurzostwa. Dr. Rieux tak mowi o postawie wobec Dżumy :"kiedy jednak widzi sie biede i cierpienie, jakie przynosi Dżuma, trzeba byc szalencem, slepcem lub lajdakiem zeby sie na nia zgodzic ". Czlowiek nie moze aprobowac otaczajacego go zla. Jego obowiazkiem jest walka z nim.

Podobne prace

Do góry