Ocena brak

Dziki bez koralowy

Autor /Leonid Dodano /14.02.2012

 

Wygląd: Krzew średniej wielkości lub duży, 3 (5) m wysokości, z daleko sięgającymi korzeniami, tworzącymi odroślą korzeniowe; w ogóle jest mniejszy i zgrabniejszy od dzikiego bzu czarnego. Liście rozwijają się równocześnie z kwiatami. Pień ma korę ciemnobrunatną, a gałązki grubą, jasnobrunatną, z wyraźnymi przetchlinkami.

Liście na ogonkach, naprzeciwległe, nieparzystopierzaste z 1-3 parami odcinków bocznych, listek końcowy nie jest większy. Listki krótko-ogonkowe, podługowate albo lancetowate, zaostrzone i na brzegu grubo piłkowane, z wierzchu ciemnozielone, pod spodem niebieskawo-zielone. Małe przylistki odpadające, zielone, walcowate.

Bardzo małe kwiaty, 5-krotne, zie-lonkawożółte i słabo pachnące mąką, są zebrane w prosto wzniesione, gęste, owłosione, jajowate podbaldachy. Kielich jest krótko rurkowato zrośnięty, z krótkimi ząbkami. Korona kółkowa, do 4 mm szerokości, krótkotrwała.

Pręcików 5, ustawionych międzylegle w stosunku do łatek korony, pylniki żółte, pękające na zewnątrz. Zalążnia dolna z krótką, grubą szyjką. Gęsto ustawione pestkowce są kuliste, wielkości do 5 mm, lśniąco koralowoczerwone. Pestki żół-tobrunatne, wąskie.

Siedlisko: Przeważnie w położeniach słonecznych i na luźnych glebach gliniasto-piasz-czystych w lasach górskich, zakrzewieniach i na okrajkach leśnych, na zrębach, skalistych stokach górskich; w Alpach do 1400 m n.p.m.

Rozmieszczenie: W środkowej i południowej Europie. W Polsce pospolity w Sudetach i Karpatach oraz na ich przedpolu i na wyżynach; w środkowej i północnej części kraju rzadko i na ogół tylko zdziczały.

Okres kwitnienia: Od marca do maja; owoce dojrzewają w końcu czerwca do sierpnia.

Uwagi ogólne: Dziki bez koralowy, w przeciwieństwie do bzu czarnego, nie jest gatunkiem synantropijnym.

Podobne prace

Do góry