Ocena brak

Dziewierka łąkowa

Autor /Ariel Dodano /31.01.2012

Wygląd: długość 0,8-1,2 cm. Prawie Larwa h wszystkie gatunki z rodziny dziewierkowatych (Therevidae) są gęsto owłosione i mają smukłe nogi z dwiema płatowatymi przylgami na stopach. Ciało czarne. Od bardzo podobnych łowikowatych (Asilidae) różnią się wydatnymi oczyma i brakiem zaklę-śnięcia na czole. W środkowej Europie występuje kilkadziesiąt trudnych do rozróżnienia gatunków, prowadzących rozmaity tryb życia.

Środowisko: łąki, ogrody, obrzeża lasów, parki. Spotykane na nizinach i w górach do wysokości 2500 m n.p.m.

Występowanie: znaczne obszary Europy.  

Liczebność: pospolita, lokalnie liczna.

Rozród: lot od maja do września. Dziewierkowate są bardzo zręcznymi lotnikami. Nie jest jednak pewne, czy rzeczywiście prześcigają w locie inne owady. Często widzi się je siedzące na kwiatach i pijące nektar, lub odpoczywające w słońcu, na nagrzanym piasku. Jaja składają również w piaszczystej glebie lub w warstwie próchnicy, pod liśćmi. Larwy są niezwykle długie i cienkie.

Ciało ich dzieli się na 19 wyraźnych pierścieni. Ponieważ są beznogie, poruszają się ruchem wężowatym. Przepoczwarczenie następuje jesienią, dorosłe dziewierki łąkowe wylęgają się na wiosnę. Muchówka ta ma jedno pokolenie rocznie.

Pokarm: podczas gdy dorosłe dziewierki piją tylko nektar lub ssą płynne części odchodów, larwy prowadzą drapieżny tryb życia, polując na różne, żyjące w glebie zwierzęta, przede wszystkim na larwy i poczwarki owadów. Nie gardzą również rozkładającymi się szczątkami zwierząt i roślin.

Podobne prace

Do góry