Ocena brak

Dziedziczenie ab intestato według prawa justyniańskiego

Autor /Klemens88888 Dodano /22.11.2011

Zmiany podczas pryncypatu zmierzały do „kognatycznego” dziedziczenia.

Wyłącznie kognatyczne pokrewieństwo w dziedziczeniu wprowadziło ustawodawstwo justyniańskie (Nowele 118 i 127) – dziedziczenie wedle klas:

  1. krewni zstępni descendenci (dziedziczyli po ojcu i po matce) – podział spadku wedle głów, wnuki nieżyjącego dziecka dziedziczyły wedle szczepów (tzw. prawo reprezentacji)

  2. krewni wstępni ascendenci, rodzeni bracia i siostry (względnie ich dzieci – gdy sami nie żyli)

  3. przyrodnie rodzeństwo (i ich dzieci), obojętnie na pokrewieństwo ze wspólnej matki czy z ojca,

  4. dalsi krewni boczni, bez ograniczeń (bliżsi wykluczali dalszych), w równym pokoleniu dziedziczyli wedle głów,

Obowiązywała zasada dewolucji – powoływanie kolejno następnych klas jeżeli nikt z poprzedniej nie stał się spadkobiercą. Dziedziczenie po sobie małżonków uregulowane było w nowelach 53 i 117 tylko w zakresie – uboga wdowa może otrzymać czwartą część spadku po bogatym mężu – kwarta ubogiej wdowy, jeżeli pozostało więcej niż troje dzieci spadek dzielono na równe części.

Nie objęty spadek (bona vacantia) przypadał skarbowi państwa (po duchownym – kościołowi, żołnierzu – jednostce wojskowej).

Podobne prace

Do góry