Ocena brak

DZIECH JÓZEF

Autor /Tyburcjusz Dodano /06.09.2012

ur. 1 III 1891 w Mazańcowicach (k. Bielska-Białej), zm. 28 XII 1957 w Poznaniu, filolog klasyczny.

Po studiach filologii klasycznej na UJ (1910-14) oraz prawa i historii na uniw. we Lwowie (1918-21), gdzie 1920 uzyskał doktorat na podstawie pracy De Hieronymi laudationum fune-brium colore rhetorico (Lw 1919), został asystentem na Uniwersytecie Pozn.; 1925 habilitował się na podstawie pracy De Gregorio Nazianzeno diatriba quae dicitur alumno. Lucubratio prima de locis a diatriba oriundis (Pz 1925), w której przedstawił wpływ diatryby cyniczno-stoickiej na pisma Grzegorza z Nazjanzu; 1930 został prof.; zajmował się przede wszystkim zagadnieniami z pogranicza stylistyki, retoryki i filozofii ; podczas okupacji pracował jako robotnik w Częstocicach (k. Opatowa) i brał udział w tajnym nauczaniu; 1945 powrócił do Poznania.

Opublikował m.in. De Hieronymi epitaphiorum exemplaribus (Lw 1921), De sancii Ambrosii luminibus consolandi (Eos 25(1921-22) 25-38), De Vergilii cultu apud Hieronymum (Eos 33(1930-31) 101-115), De locis communibus apud antiquissimos poetas Poloniae latinos (w: Acta Congressus Philologorum Terrarum Slavi-carum Posnaniae habiti diebus 3-6 VI 1929, Lw 1930, 557-583) oraz Słowacki w pieśniach Nadsona. „Ojciec zadżumionych" a „Beduin" Nadsona (Pz 1928).

W pracach badawczych zajmował się przenikaniem elementów literatury klasycznej do pism ojców Kościoła, łac. poezji humanistów pol. i poezji pol. romantyzmu.

 

S. Hammer, Historia filologii klasycznej w Polsce, Kr 1948, 69; J. Wi-karjak. Józef D. 1891-1957, Eos 51 (1961) 7-10.

Podobne prace

Do góry