Ocena brak

Działanie mięśni stawu biodrowego

Autor /aby Dodano /04.01.2012

Najsilniejszym zginaczem jest mięsień prosty uda; mniej więcej o jedną czwartą mniejszą siłę ma mięsień biodrowo-lędżwiowy, następnym z kolei jest mięsień napinający powięź szeroką i mięsień krawiecki. Szereg pomocniczych mięśni w ruchach zginania bierze już tylko udział drugorzędny. Z wielkiej pracy prostowników w stawie biodrowym prawie połowę wykonuje mięsień pośladkowy wielki (63.5 kGm); poza nim głównymi prostownikami są mięśnie: przywodziciel wielki, półbłoniasty i pośladkowy średni.

Dzięki sile mięśnia pośladkowego wielkiego prostowniki stawu biodrowego przewyzszają znacznie siłę zginaczy (140,8 i 50,9 kGm). Najsilniejszym przywodzicielem uda jest przywodziciel wielki; wykonuje on przeszło jedną czwartą pracy wszystkich mięśni przywodzących. Głównymi przywodziciclami poza nim są: część mięśnia pośladkowego wielkiego, przywodziciel długi, przywodziciel krótki i  mięsień półbłoniasty. Praca mięśni odwodzących jest znacznie mniejsza niż przywodzących (66 : 100 kGm). Głównymi odwodzicielami są mięśnie pośladkowe wraz z mięśniem napinającym powięź szeroką i mięśniem prostym uda.

Ruchy obrotowe na zewnątrz są wykonywane ze znaczną siłą (40.5 kGm) w porównaniu do obrotu do wewnątrz. Głównym obracaczem na zewnątrz jest mięsień pośladkowy wielki, który wykonuje jedną trzecią całej pracy. Jest on głównie wspomagany przez części tylne obu pozostałych mięśni pośladkowych, przez zasłaniacz wewnętrzny i mięsień biodrowo-lędżwiowy. Obrót do wewnątrz jest najsłabszym ruchem w stawie biodrowym; tłumaczy się to po części tym, że ruch ten prawie nigdy nie występuje samodzielnie, lecz zwykle wspomagany jest przez inne czynniki, np. przez siłę ciężkości, która obraca kończynę do wewnątrz. Najskuteczniejszym mięśniem obracającym udo do wewnątrz jest część przywodzi cielą wielkiego i część przednia mięśnia pośladkowego małego.

Podobne prace

Do góry