Ocena brak

Działania morskie w czasie Wojny Krymskiej - Początkowy okres wojny i działania floty angielskiej

Autor /Sykstus Dodano /17.10.2011

Inicjatorką działań na Bałtyku była Anglia, która jeszcze przed oficjalnym wypowiedzeniem wojny Rosji wysłała na to morze silną eskadrę parowców pod dowództwem admirała Charlesa Napiera w składzie 8 okrę- tów liniowych, 4 fregaty i 4 uzbrojone statki z pędnikami kołowymi. Z czasem do eskadry an-gielskiej dołączyła flota francuska.

Głównymi założeniami admiralicji angiel-skiej było zniszczenie floty rosyjskiej, zdobycie panowania na morzu, zniszcze-nie jej baz morskich oraz sprowokowanie państw nadbałtyckich, przede wszystkim Szwecji, do udziału w wojnie przeciw Rosji, co stworzyłoby drugi front odciągając znaczne siły z głównego obszaru działań na Morzu Czarnym. Rosyj-ska flota bałtycka składała się ze 124 jednostek. Trzonem floty były 22 okręty liniowe i 11 fregat parowych. Eskadra ta stacjonowała w Kronsztadzie, głównej bazie rosyjskiej na Bałtyku. Poza tym Rosjanie posiadali jeszcze 9 liniowców, 6 fregat żaglowych, 16 uzbrojonych parowców sklasyfikowanych jako fregaty parowe oraz 60 kanonierek wiosłowych. Flota ta mimo imponujących liczb nie posiadała większej wartości bojowej ze względu na słabo wyszkolone załogi i zły stan techniczny okrętów. Zważywszy na te czynniki dowództwo rosyjskie zdecydowało się na przyjęcie taktyki aktywnej obrony wybrzeża Bałtyku. Ponadto Rosjanie przeznaczyli około 200 000 tysięcy żołnierzy do obrony głównych baz na tym obszarze.

W dniu 18 marca wspomniana eskadra angielska znalazła się na obszarze cieśnin duńskich i po otrzymaniu posiłków, tzn. 6 żaglowych liniowców, wyru-szyła do zatoki Koge, gdzie miała oczekiwać na wypowiedzenie wojny Rosji. Dyrektywa nakazująca rozpoczęcie działań na Bałtyku i blokadę portów rosyj-skich nadeszła dnia 12 kwietnia i w tym też dniu admirał Napier ogłosił blokadę wybrzeży rosyjskich. Napier przeszedł teraz do realizacji planu, czyli sparali-żowania żeglugi rosyjskiej na Bałtyku i, w późniejszym okresie, zajęcia Wysp Alandzkich, które Anglicy zamierzali przekazać Szwecji jako pewnego rodzaju zachętę do włączenia się do wojny.

W celu zlikwidowania żeglugi rosyjskiej na Bałtyku Napier rozdzielił swój zespół na trzy mniejsze pod dowództwem kontr-admirałów Chadsa, Corriego oraz Plumridgesa i wysłał je w morze. Okręty te przechwyciły 37 statków fińskich i niewielką ilość jednostek rosyjskich. W końcu kwietnia eskadry te połączyły się przy wejściu do Zatoki Fińskiej, skąd admirał Napier udał się pod Sztokholm, aby przez manifestacje siły skłonić Szwedów do przystąpienia do wojny. Zabiegi te były wszakże bezowocne, a Szwedzi odmówili wszelkiej pomocy okrętom angielskim, łącznie z niedostar-czeniem pilotów na okręty brytyjskie. W związku z brakiem pomocy od Szwe-dów adm. Napier zażądał posiłków z Anglii, gdyż uznał, że jego siły są niewy-starczające do opanowania Wysp Alandzkich. Brakowało mu przede wszystkim piechoty morskiej dla wysadzenia desantu, więc postanowił cierpliwie poczekać na nadejście spodziewanych posiłków.

W pierwszej połowie maja Anglicy krą-żyli bez celu między Gotlandią a Wyspami Alandzkimi. W dniu 20 maja Napier zdecydował się zaatakować półwysep Hanko i wysadzić dywersyjny desant w porcie Ekenas. Atak na półwysep i położoną tam twierdzę nie powiódł się wskutek zmasowanego ognia artylerii nieprzyjaciela. Również desant w Ekenäs nie udał się, gdyż An-glicy liczyli, że ten port położony w głębi zatoki nie będzie miał zorganizowa-nej obrony, a rzeczywistość przedstawiała się zupełnie inaczej. Chcąc poprawić morale załóg po pierwszych niepowodzeniach Napier powtórzył atak na półwy-sep Hanko tym razem z większą ilością okrętów.

Po walce admirał pisał: "Wystrzeliłem z okrętów nieco pocisków do twierdzy, ale ostrzał przypominał obrzucanie grochem granitowej ściany."

Po niepowodzeniach przy południowych wybrzeżach Finlandii Anglicy próbowali szczęścia na wodach Zatoki Botnickiej ale i tam nie odnieśli większych sukcesów. . Po tych niepowodzeniach zespół angielski udał się na obszar środkowego Bałtyku, gdzie oczekiwał na eskadrę francuską.

Podobne prace

Do góry