Ocena brak

Dysplazja i wrodzone zwichnięcie stawu biodrowego

Autor /grubaska Dodano /18.12.2012

Pod pojęciem wrodzonej dysplazji stawu biodrowego rozumiemy zaburzenia w kształtowaniu i rozwoju stawu biodrowego. Zaburzenia te i mechanizm ich powstawania stają się bardziej zrozumiałe po zaznajomieniu się z proce­sem rozwojowym stawu biodrowego.

Szczelina stawu pojawia się około 3—10 tygodnia życia płodowego. 12—14-tygodniowy płód może wykonywać już pierwsze ruchy kończynami. W pierw­szej fazie rozwoju kończyny ustawione są w płaszczyźnie strzałkowej prosto­padle do tułowia, następnie wykonują obrót wewnętrzny (torsia uda). Zjawi­sko to może odgrywać istotną rolę w patologii stawu biodrowego. Pierwotnie ukształtowany staw przypomina czynnościowo staw dorosłego. Na skutek szybkiego rozwoju płodu oraz nacisku elastycznych ścian kończyny dolne przybierają pozycję zgięciową podobną jak u czworonoga, w której znajdują się aż do chwili porodu. Przodoskręcenie szyjki kości udowej od wartości ze­rowych wzrasta w 4—5 miesiącu, wynosi u płodu płci męskiej około 28°, żeńskiej — 32°. Wartość kąta trzonowo-szyjkowego wzrasta, a panewka staje się płytka. Zjawisko to jest następstwem zgięciowo-odwiedzeniowego ustawienia kończyn w końcowych okresach ciąży.

W chwili porodu staw biodrowy ma wszystkie cechy stawu czworonoga i nie jest przygotowany do pozycji wyprostnej. W miarę dalszego rozwoju i kształtowania się stawu torsja uda stopniowo zmniejsza się, u 6-letniego chłopca wynosi około 20°, u 14-letniego 18°, by ostatecznie w dojrzałym sta­wie zmniejszyć się do 12°.

Podobne prace

Do góry