Ocena brak

Dyski CD-ROM

Autor /janek Dodano /31.01.2012

Jedną z najbardziej popularnych metod przechowywania informacji multimedialnej jest zapis na CD-ROM. CD-ROM, skrót od Compact Disk-Read Only Memory jest dyskiem kompaktowym, gdzie raz zapisa­na informacja może być tylko odczyta­na, nie może zaś być w żaden sposób mo­dyfikowana. Jest to dobry nośnik informa­cji odtwarzanej, takiej jak tekst, dźwięk, animacja.
Obecnie używane stacje (napędy) do od­czytywania CD-ROM'ów wykorzystują czerwoną wiązkę laserową. Badania po­twierdzają, że zastosowanie niebieskiego lasera znacznie zwiększy pojemność kom­paktów CD-ROM. Dzisiejsze kompakty mogą pomieścić maksymalnie 75 minut fil­mu wideo. Niebieski laser pozwoli tę po­jemność powiększyć trzykrotnie.
Czas, w jakim komputer wyszukuje określoną informację na dysku nazywany jest czasem dostępu do dysku. Zwykle podawany jest w tysięcznych częściach se­kundy, w milisekundach (ms). Im krótszy jest czas dostępu tym szybciej komputer znajduje określoną informację. Obecne na­pędy CD-ROM posiadają czas dostępu, ok. 200 ms, czyli ponad 10 razy dłuższy niż do­stęp do typowego dysku twardego w kom­puterze. Oznacza to, że komputer poświęca bardzo dużo czasu tylko na odszukanie in­formacji na CD-ROM. Napędy CD są cią­gle unowocześniane, a ich parametry coraz lepsze.
Jeśli wiązka lasera zostanie umieszczona nad określoną informacją na kompakcie, to komputer przystępuje do jej odczytu. Szybkość z jaką informacja jest przekazy­wana z dysku CD do pamięci komputera nazywa się szybkością transferu, i jest mierzona liczbą informacji przenoszonej w jednej sekundzie. Pierwsze napędy CD posiadały transfer 150 kB (150x1024 baj­tów), następne o podwójnej prędkości przenosiły ok. 300 kB w jedną sekundę. Obec­nie coraz częściej spotyka się napędy z prędkością poczwórną, poszóstną (ozna­czane: - 4x, 6x, 8x). Im większy jest trans­fer, tym szybciej informacja pokazuje się na monitorze.
Multimedialny system komputerowy jest zwykle wyposażony w napęd CD-ROM oraz stereofoniczną kartę dźwiękową z głośnikami i mikrofonem. Karta dźwię­kowa jest to płytka z dużą liczbą różnych układów scalonych, która umieszczona w odpowiedniej szczelinie w komputerze (slot na płycie głównej) rozszerza moż­liwości komputera o przetwarzanie dźwię­ku. Komputer, po zamontowaniu takiej karty, skonfigurowaniu, podłączeniu gło­śników może odtwarzać muzykę zapisaną w plikach na dysku, oraz nagrywać dowol­ne dźwięki za pośrednictwem mikrofonu lub instrumentów muzycznych. Każdy dźwięk zapisany w pliku jest zamieniony na postać cyfrową, to znaczy przedstawio­ny w postaci szeregu liczb binarnych. Bez karty komputer może tylko wydawać z sie­bie różne piski i inne niezbyt miłe dźwięki, dzięki karcie muzycznej możliwe jest wysłuchanie muzyki w pełnym brzmieniu i jakości cyfrowej.

Podobne prace

Do góry