Ocena brak

Dysfunkcjonalność elit politycznych i jej przyczyny

Autor /Ted Dodano /15.07.2011

Z. Pietraś pisze iż dysfunkcjonalność elity politycznej powstaje gdy przestaje ona być funkcjonalna względem systemu politycznego. Stopień jej dysfunkcjonalności bywa różny i zależny od trzech podstawowych czynników: zakres alienacji społecznej, wewnętrznego uwarstwienia elity oraz dominującego typu osobowości politycznej jej członków.

Zakres alienacji społecznej jest wynika w zasadzie od stopnia legitymizacji władzy danych elit (może non wynikać z unormowań prawnych jak i zwyczajowych). Im mniejszy on jest tym władza bardziej wyalienowana. Ma to bardzo duże znaczenie dla funkcjonowania systemu gdyż decyzje wydawane przez nie posiadającą legitymizacji władze aby zostały one wcielone w życie wymagają zużytkowania zdecydowanie większej ilości środków (mowa tutaj zarówno o środkach przymusu bezpośredniego jak i różnego rodzaju perswazji).

Wewnętrzne uwarstwienie elity władzy jest porostu wewnętrznym podziałem środowiska elity władzy na tle: ideologicznym, etnicznym, kulturowym, biograficznym, związków z różnymi grupami (np. biznesowymi) itp. Walka o władze i wpływy staje się zupełnie dysfunkcjonalna ze względu na system gdyż przedłuża czas podejmowania decyzji lub w ogóle prowadzi jego załamania.

Dominujący typ politycznej osobowości członków elity tu w pewnym uproszczeniu można powiedzieć iż chodzi to o główne tendencje w działaniu danych elit politycznych. Są one rozciągnięte na osi od tendencji autorytarnych po nieautorytarne (liberalne). Im dominujący typ politycznej osobowości odbiega podstawowych uwarunkować kulturowych i strukturalnych dominujących w danym społeczeństwie tym elity te są bardziej dysfunkcjonalne dla systemu.

Podobne prace

Do góry