Ocena brak

DUNKIERKA - ewakuacja 1940 r.

Autor /kolo Dodano /23.02.2011

Miasto i port we Francji nad Mo­rzem Północnym, od 26 maja do 3 czerwca 1940 r. były rejonem ewakuacji do Wielkiej Brytanii wojsk alianckich. 19 maja 1940 r. dowódca brytyj­skich sił ekspedycyjnych ^Brytyj­ski Korpus Ekspedycyjny - BEF) gen. *Gort poinformował Londyn, że wobec niepomyślnego dla alian­tów rozwoju sytuacji w północnej Francj i powstała konieczność ewa­kuacj i wojsk. Rząd brytyjski zdecy­dował jednak, że należy podjąć próbę połączenia z francuską 1 armią. 21 maja dwie brytyjskie dy­wizje i brygada pancerna uderzyły w rejonie *Arras i odrzuciły Niem­ców o kilka kilometrów na południe. Na tym akcja zakończyła się.

W no­cy z 21 na 22 maja dowództwo bry­tyjskie zatrzymało swoje wojska, a premier Winston Churchill polecił dowódcy rejonu morskiego w Dover adm. Bertramowi Ramsayowi przy­gotować ewakuacją wojsk angiel­skich z Dunkierki. Sytuacja na kon­tynencie gwałtownie się pogarszała. 23 maja XIX korpus pancerny gen. Heinza *Guderiana doszedł do kanału Aa, ok. 20 km od Dun­kierki. Na prawym skrzydle XLI korpus pancerny gen. Georga-Hansa Reinhardta osiągnął linię kanałów od St. Omer do Aire. Dunkierka -ostatnia droga ewakuacji wojsk bry­tyjskich, znalazła się w zasięgu jednostek niemieckich.

Jednakże 24 maja Adolf Hitler, wizytujący kwaterą główną Grupy Armii (Heeresgruppe) „A", zasugerował gen. Gerdowi von *Rundstedtowi, że lepiej byłoby zachować jednostki pancerne w jak najlepszej kondycji do nadchodzącej bitwy na tzw. linii Weyganda. Niemieckie wojska pan­cerne na zachodnim odcinku frontu zatrzymały sią. Było to zbawienne dla Anglików, gdyż dawało im czas na zorganizowanie ewakuacji, a sy­tuacja na wschodzie i południu szybko pogarszała się: uderzenia 6 armii gen.

Waltera von Reichnaua na wschodzie w rejonie Ypres gro­ziły rozcięciem sił belgijskich i bry­tyjskich, od południa nacierała 4 ar­mia (dowódca gen. Giinther von *Kluge). 25 maja gen. Gort zdecy­dował wycofać swoje siły w rejon Dunkierki, 26 maja otrzymał depe­szę z Londynu zezwalającą na roz­poczęcie operacji „Dynamo", czyli ewakuację wojsk z Francji. Rozpo­częła się 27 maja; w tym czasie grupa pancerna gen. von Kleista z Grupy Armii „A" uderzyła znad kanału Aa w stronę Ypres, dążąc do połączenia się z atakującą od wschodu 6 armią z Grupy Armii „B". Wobec wycofania się sił an­gielskich sześć dywizji francuskich zostało odciętych od głównych siłi okrążonych. 27 maja król Belgiipodpisał kapitulację armii belgij­skiej.

Od 27 maja 850 do 950 (brakjednoznacznych liczb ze względu naróżny charakter jednostek użytychdo ewakuacji) jednostek angiel­skich, holenderskich i francuskich (niszczycieli, statków handlowych, jachtów, barek i motorówek) zabie­rało z plaż Dunkierki żołnierzy alianckich. W tej operacji wziął również udział polski niszczyciel ORP ^Błyskawica, który ratował ciężko uszkodzony niszczyciel Greyhound z setkami żołnierzy na pokładzie. Niemcy starali się unie­możliwić ewakuację, rzucając do walki duże siły lotnicze: 300 bom­bowców i 500 myśliwców. Nie zdo­łali jednak zablokować wybrzeża w okolicach Dunkierki i w ciągu trwającej 8 dni operacji ewakuo­wano 338 226 żołnierzy, w tym 215 226 Anglików, 123 tys. Francu­zów, Belgów oraz żołnierzy innych narodowości. W czasie walk Niem­cy zatopili 224 statki i okręty, w tym 6 niszczycieli.

Dzięki sku­tecznemu działaniu angielskich sa­molotów myśliwskich, które wyko­nywały 300 lotów dziennie, udało się uniknąć większych strat. Nad Dunkierką zestrzelono 140 niemiec­kich samolotów, RAF stracił 106 sa­molotów. Na plażach pozostał cały ciężki sprzęt wojsk brytyjskich: wszystkie działa, 63 tys. samocho­dów i pół miliona ton sprzętu woj­skowego i amunicji.

Podobne prace

Do góry