Ocena brak

Dudleja

Autor /Zenobiusz55 Dodano /24.01.2012

Ta piękna roślina, tworząca srebrną rozetę liści, jest blisko spokrewniona z eszewerią. Pochodzi z górskich terenów na południu USA i północy Meksyku; można znaleźć tam około 40 gatunków tych roślin.(D.brittonii opisana tutaj lub D.densiflora). Dudleja rośnie stosunkowo powoli i mija wiele lat, zanim osiągnie średnicę 25 cm. Jest pokryta, niczym pyłkiem, białym, woskowym nalotem, który można zdmuchnąć lub zmyć, lecz roślina wciąż go wytwarza. W okresie wzrostu, przypadającym na późną zimę i początek wiosny, dudleja traci nieco pyłku, dzięki czemu ukazują się szarozielone liście. Z upływem czasu one także staną się białe.

Gatunek ten zwykle rośnie pojedynczo, jedynie stare okazy się rozkrzewiają. Sadzonki trudno jest ukorzenić. Późną wiosną roślina wytwarza długą łodygę kwiatową, na której pojawiają się małe, bladożółte kwiaty, częściowo osłonięte dużymi, srebrzystymi działkami kielicha. Kwiaty można zapylić ręcznie małym pędzelkiem. Przy odrobinie szczęścia wytworzą się nasiona. Trzeba uważnie obserwować dojrzewające owoce, ponieważ po otwarciu wysypują się z nich maleńkie, podobne do pieprzu, nasiona. Należy wysiać je niedługo po zebraniu, gdyż są zdolne do kiełkowania tylko przez około sześć miesięcy. Czas kiełkowania może być różny.

Dudleja jest raczej łatwa w pielęgnacji i dobrze znosi niskie temperatury, jeśli zapewnimy jej dość suche warunki. Jak większości roślin, sprzyja jej dobra wentylacja bez przeciągów.

Roślina ta powinna stać w jasno oświetlonym miejscu. Dobrze rośnie na parapecie okna wychodzącego na południe.

Dudleja musi być obficie podlewana w lecie. Następnie pozwalamy ziemi wyschnąć przed kolejnym podlaniem. Jesienią oraz zimą podajemy tylko tyle wody, żeby uchronić tego sukulenta przed zwiędnięciem. Mając mokre podłoże w niskiej temperaturze, roślina stosunkowo szybko zacznie gnić.

Dudleja - pochodząca z pustynnych terenów świata - lubi suche otoczenie.

Nawozimy wiosną i latem, co 2-3 tygodnie. Stosujemy nawóz dla kaktusów lub przeznaczony dla pomidorów w stężeniu o połowę słabszym od zalecanego.

Dudleja najlepiej czuje się w łatwo przepuszczalnym podłożu, zawierającym około 1/3 żwirku.

Stare liście tej rośliny wysychają i pozostają przyczepione do łodygi. Przynajmniej raz do roku, najlepiej jesienią, należy delikatnie usunąć ich pozostałości, gdyż są one doskonałym siedliskiem dla insektów. Stanowią także grubą warstwę, która może zatrzymywać wodę i powodować gnicie rośliny. Usunięcie ich pozwoli oddychać łodydze i podłożu, a także pomoże zlikwidować wszelkie inwazje szkadników. Dudleja musi być podlewana od dołu, gdyż w ten sposób nie zmyjemy z niej pyłku.

Do góry