Ocena brak

Drzewa - Rola kory

Autor /Hipolit666 Dodano /13.10.2011

Również krzewy i drzewa mają swoją skórę, która osłaniając ją od zewnątrz chroni przed utratą wody i wnikaniem niepożądanych organizmów, jak zarodniki grzybów i bakterie. Tę skórę nazywamy korą. Ma ona właściwości podobne do naszej własnej skóry, na przykład ulega skaleczeniom. Małe ranki po jakimś czasie zabliźniają się, natomiast na silniejsze zranienie kory drzewo reaguje zakłóceniami wzrostu lub nawet śmiercią. Cała kora jest z wielu powodów szczególnie wrażliwa. Zaledwie na głębokości kilku milimetrów pod korą znajduje się kambium - tkanka twórcza, dzięki której gałązki i gałęzie przyrastają na grubość i która niezbyt dobrze znosi uszkodzenia.

Poza tym blisko pod korą położone są bardzo wyspecjalizowane wiązki, które przewodzą wodę ze składnikami pokarmowymi do poszczególnych części rośliny. Również cenne substancje syntetyzowane przez roślinę są transportowane w wiązkach przewodzących. Substancje produkowane przez niektóre rośliny drzewiaste są nawet wykorzystywane jako pożywienie dla ludzi. W takich wypadkach wiosną nacina się komórki sitowe, co powoduje wyciek soku zawierającego cukry. Północnoamerykańscy Indianie zaopatrywali się w ten sposób w syrop klonowy i przekazali tę umiejętność białym osadnikom.

Kora poza funkcją ochronną spełnia jeszcze inne zadania. Wyobraźmy sobie, że jakaś roślina drzewiasta w siedlisku suchego lasu nie wytwarza liści o dużych powierzchniach, żeby nie nastąpiło zachwianie jej bilansu wodnego. W takich wypadkach liście ulegają bardzo silnej redukcji, a nawet roślina się ich pozbywa, a kora gałązek przejmuje wytwarzanie materii w procesie fotosyntezy. Przybiera więc barwę żywozieloną i funkcjonuje tak samo jak liście. Ponieważ jednak jej objętość jest znacznie większa w stosunku do powierzchni, w związku z tym wyparowuje o wiele mniej wody.

Jeśli kora nie musi uczestniczyć w wytwarzaniu masy, to zmienia swoje zabarwienie z zielonego na ciemniejsze, zwykle na intensywnie czerwone, brązowe lub szare, natomiast młodsze gałązki są czasem jeszcze pokryte woskowym nalotem albo silnie owłosione. Również te cechy należy uważać za elementy przystosowawcze, gdyż służą one pochłanianiu i odbijaniu zbyt silnego promieniowania słonecznego. Znamienne jest, że na wielu gałęziach i gałązkach kora od strony nasłonecznionej jest szczególnie silnie zabarwiona. Taka ochrona jest ważna zwłaszcza w zimie, gdy drzewa i krzewy są w stanie bezlistnym. U wielu gatunków właśnie w miesiącach jesiennych i zimowych zwraca uwagę intensywne zabarwienie kory.

Inna z funkcji kory nie jest przeważnie bezpośrednio dostrzegalna, tym nie mniej ma ona duże znaczenie. Chodzi mianowicie o składniki zawarte w tkance kory. Często w jej zewnętrznych warstwach znajdują się substancje obronne o odrażająco gorzkim smaku lub innym działaniu. Mają inne za zadanie odstraszyć roślinożerców. Substancje te nie chronią roślin bezwzględnie przed obgryzaniem, ale wyraźnie zmniejszają liczbę potencjalnych konsumentów. Substancje zawarte, na przykład, w korze dębów, wierzb czy kruszyny charakteryzują się działaniem farmakologicznym i dlatego są wykorzystywane również do celów leczniczych.

Podobne prace

Do góry