Ocena brak

DROŻDŻE (Saccharomyces)

Autor /Nikita09 Dodano /18.07.2013

Rodzaj grzybów workowców z rodziny drożdżowanych, rzędu drożdżowców, charakteryzujących się przeważnie jednokomórkowym ciałem i wegetatywnym sposobem rozmnażania - pączkowaniem. Rzadko występuje podział komórki. Wypączkowane komórki pozostają na komórce macierzystej, tworząc pseudogrzybnię iub oddzielają się od niej.

Rozmnażanie płciowe występuje rzadziej, polega na zlaniu się ze sobą dwóch gamet, podobnych do komórek wegetatywnych, powstała zygota może natychmiast ulec podziałowi mejotycznemu, a powstałe haploidalne jądra dzielą się mitotycznie. Powstaje w worku osiem zarodników. Zygota innych gatunków przechodzi szereg podziałów mito-tycznych, powstałe komórki dzielą się redukcyjnie i tworzą zarodniki.

Dodatkowo u pewnych gatunków powstałe zarodniki łączą się ze sobą jeszcze w worku i tworzą komórki ponownie diploidalt Charakterystyczną cechą biochemiczną drożdży jest ich zdolność przeprowadzania fermentacji, czyli rozkładu cukrów prostych do alkoholu i C0_; powstałą w procesie energię grzyby 'wykorzystują do życia. Stąd w stanie dzikim drożdże występują w miejscach obfitych w proste cukry, np, na dojrzałych owocach, w sokach wypływających z drzew, w miodnikach kwiatów. Często można je znalezc w glebie, a nieliczne są pasożytami. Drożdże chorobotwórcze (np, Candida albicans - bielak biały) u człowieka mogą powodować takie choroby, jak zapalenie opon mózgowych, czy zapalenie płuc.

Drożdże mają ogromne znaczenie w gospodarce człowieka. Ich zdolność do przeprowadzania fermentacji była prawdopodobnie pierwszym wykorzystywanym procesem biotechnologicznym w historii ludzkości. Obecnie wykorzystuje się kilka gatunków drożdży, wśród nich wyhodowano wiele specjalistycznych szczepów. Przemysł piekarniczy bazuje na najbardziej znanym gatunku Saccharomyces cerevisiae, wykorzystuje się zdolność grzyba do tworzenia ditlenku węgla, którego obecność spulchnia ciasta w trakcie pieczenia. Hodowla przemysłowa przebiega w ogromnych kadziach na podłożu melasowym.

W piwowarstwie, oprócz wspomnianego gatunku, użytkuje się również Saccharomyces carlsbergensis, określane wspólnie mianem drożdży piwnych. Sub-stratem dla nich jest słód, czyli zmielone, skiełkowane ziarna jęczmienia. Drożdże piwne dzielimy na dwa rodzaje szczepów: tzw. drożdże dolnej fermentacji, preferujące niższą temperaturę fermentacji (5-10°C) i opadające na dno zbiornika pod jej koniec. Oraz drożdże fermentacji górnej, pracujące w temperaturze 16-25°C i zbierające się w pianie na powierzchni fermentującej.

Szczepy drożdży winnych (Saccharomyces ellipso ides) są używane do fermentowania soku wino-gronowego lub z innych owoców w przemyśle winiarskim. Ponadto gatunek Saccharomyces cere-visiae stał się modelowym organizmem eukariotycznym biologów molekularnych i genetyków, dzięki niewielkiemu genotypowi (tylko trzykrotnie większemu niż u bakterii Escherichia coli) i szybkiemu tempu rozmnażania (podwojenie ilości komórek co 90 min.).

Ponadto aż 75% sekwencji DNA zawiera geny (w porównaniu - geny u człowieka to tylko 5% DNA). Stąd w 1996 roku w pełni zsekwencjonowano genom drożdży piekarniczych, jako pierwszego organizmu eukariotycznego. Drożdże są także szeroko wykorzystywane w biotechnologii zarówno laboratoryjnej, jak i przemysłowej. W przeciwieństwie do bakterii pozwalają na wydajną produkcję białek rekombinanto-wych, wymagających obróbki potranslacyjnej.

Dodatkowo obecnie można stosunkowo łatwo manipulować ich genomem i wprowadzać jego modyfikacje metodami inżynierii genetycznej. Przykładem może być skonstruowanie szczepu grzybów, potrafiącego rozkładać kwas jabłkowy. Do tej pory usunięcie tego kwasu wymagało dodatkowych etapów produkcyjnych, na drodze chemicznej lub fermentacyjnej.

Podobne prace

Do góry