Ocena brak

Droga życiowa Zenona Ziembiewicza, bohatera "Granicy" Zofii Nałkowskiej

Autor /partyzant Dodano /15.04.2011

1. Narodziny i dzieciństwo Zenona – syna Waleriana Ziembiewicza, który po utracie majątku najął się jako zarządca dóbr dziedzica Tczewskiego w Boleborzy.

2. Zenon podejmuje naukę w gimnazjum

3. Zenon zamieszkuje na stancji u pani Cecylii Kolichowskiej.

4. Poznanie Elżbiety Bieckiej.

5. Pierwsze porywy serca ku Elżbiecie.

6. Poznanie atmosfery miasta ; mieszczan i biedoty wegetującej w suterenach.

7. Wyjazd do Paryża na studia.

8. Poznanie syna pani Kolichowskiej - Karola Wąbrowskiego.

9. Przeżycie pierwszej miłości do Adeli.

10. Adela umiera na gruźlicę

11. Przyjazd Zenona do Boleborzy na rok przed końcem studiów.

12. Zenon dostrzega degenerację i zaściankowość rodzinnego domu, który budzi w nim odrazę.

13. Poznanie kilkunastoletniej Justyny, córki Bogutowej.

14. Początek romansu z Justyną.

15. Poszukiwanie środków na dalsze studia i zetknięcie się z panem Czechlińskim – lokalną szarą eminencją, redaktorem "Niwy".

16. Zenon zaczyna współpracować z "Niwą".

17. Przeniesienie się Zenona z Boleborzy do miasta i zamieszkanie w hotelu.

18. Spotkanie z Elżbietą Biecką i ożywianie dawnych sentymentów.

19. Choroba i śmierć Bogutowej.

20. Samotność i biedota Justyny.

21. Justyna spotyka Zenona przypadkowo na ulicy - odnowienie romansu.

22. Ciąża Justyny.

23. Elżbieta dowiaduje się o ciąży.

24. Plany małżeńskie Zenona i Elżbiety.

25. Starania Elżbiety o rozwiązanie całej sytuacji.

26. Elżbieta nie wytrzymuje i ucieka do Warszawy - do matki.

27. Smutek Zenona i delikatne zwodzenie Justyny (sugerowanie aborcji).

28. Powodzenie i sukcesy zawodowe.

29. Zenon zostaje redaktorem naczelnym "Niwy".

30. Zenon rozszerza swe wpływy w mieście.

31. Polepszenie znajomości z Czechlińskim. 32. Wyjazd Zenona do Warszawy i spotkanie z Elżbietą.

33. Ślub.

34. Narodziny synka - Walerianem.

35. Zenon zostaje prezydentem miasta, robi olśniewającą karierę.

36. Powrót do miasta Karola Wąbrowskiego okaleczonego gruźlicą.

37. Dom pani Kolichowskiej stał się miejscem spotkań rodzinnych i przyjacielskich.

38. Po usunięciu ciąży Justyna popadła w pogłębiającą się udrękę psychiczną.

39. Udręka samotności spotęgowana śmiercią Joasi Gołąbskiej i jej dzieci na gruźlicę.

40. Justyna zamieszkuje u Niestrzępów, życie bez celu.

41. Odwiedzanie Zenona. 

42. Bezustanna pomoc jego i Elżbiety.

43. Obawy Zenona o swoją pozycję spowodowane nie tylko "grzechem młodości", ale też plajtą huty Hettnera.

44. Współodpowiedzialność Zenona za śmierć robotników.

45. Próba samobójstwa Justyny.

46. Justyna oblewa Zenona żrącym kwasem

47. Zenon traci wzrok i mowę

48. Samobójstwo Zenona.

49. Wyjazd Elżbiety za granicę.

Zenon - człowiek inteligentny, zdolny do krytycznej oceny sytuacji, już jako uczeń zdał sobie sprawę z gry pozorów w rodzinnym domu. Jako korespondent, a potem naczelny redaktor "Niwy", weszcie jako prezydent miasta - jest człowiekiem, który dla osiągnięcia życiowej kariery idzie na kompromisy moralne. Chcąc zyskać uznanie i aprobatę swych mocodawców "przekracza granicę, za którą nie wolno przejść, za którą przestaje się być sobą". Nałkowska sugeruje, że klęskę Ziembiewicza ma źródło w determinacji biologicznej - ale tylko częściowo, bo czlowiek jako istota wolna ma prawo wyboru wartości.

-> Granica społeczna jest to podział istniejący między ludźmi należącymi do różnych warstw społecznych. Granice występujące pomiędzy poszczególnymi warstwami są wyraźne, niemożliwe do przekroczenia, każda próba ich pokonania może skończyć się katastrofą. Symbole tego podziału są łatwe do wskazania: kamienica Kolichowskiej, w której sufity i podłogi poszczególnych pięter oddzielają bogatych od biednych; próg gabinetu Zenona jako prezydenta miasta. 

-> Granica moralna jest to granica, po przekroczeniu której doprowadza się do nieszczęścia drugiej osoby. Tę granicę przekroczył Zenon, podejmując romans z Justyną i nie zrywając go mimo zaangażowania się w związek z Elżbietą. Postępował niezgodnie z zasadami moralnymi i w konsekwencji skrzywdził dwie osoby: Elżbietę i Justynę. 

-> Granica odporności psychicznej człowieka. Przekroczenie tej granicy, to niejako przekroczenie punktu krytycznego, to moment, w którym człowiek przestaje być sobą. Granicę tę przekracza Zenon pozwalając na ingerencję w swoje artykuły, czy też romansując z Justyną. Tę granicę przekracza także Justyna, która po usunięciu ciąży popadła w obłęd

-> Granica psychiczna. Nałkowska stawia pytanie o możliwość poznania siebie przez każdego z nas. -Granica filozoficzna. Każdy człowiek ma ograniczone możliwości poznania świata, często bowiem rzeczywistość przekracza jego możliwości rozumienia, pojmowania, pokonywania przeciwności losu.

Do góry