Ocena brak

Drapacz lekarski

Autor /Florenty909 Dodano /13.01.2012

Wygląd: Roślina jednoroczna o wysokości 10-40 cm, ze sztywno wzniesioną łodygą, dołem szczeciniasto owłosioną, pięciokątną i silnie rozgałęzioną. Liście głęboko pił-kowane do pierzastowręb-nych, kolczasto obrzeżone, górne obejmujące łodygę, przeważnie podłużnie lancetowate. Żółte kwiaty rurkowate w szczytowych koszyczkach, otoczonych wielkimi, kolczastymi podsa-dkami. Zewnętrzne listki okrywy z długim kolcem, wewnętrzne - z długimi, pierzastymi kolcami.

Siedlisko: Pola, ugory; głównie na glebach suchych, często piaszczystych.  

Rozmieszczenie: Pierwotnie dziko na wschodzie oraz w obszarze śródziemnomorskim, obecnie rzadko zadomowiony w Europie Środkowej; w Niemczech bardzo rzadko zdziczały z upraw; w Polsce nie występuje.

Okres kwitnienia: Czerwiec i lipiec.

Substancje zawarte w roślinie: knicyna, gorycz, garbnik, olejek eteryczny, żywice, fla-wony, w popiele - sole potasu i magnezu.

Zastosowanie i działanie: Choroby żołądka i jelit; dolegliwości wątroby i woreczka żółciowego; środek wzmacniający przy osłabieniu nerwów i anemii; zewnętrznie na rany (anty-biotyczne działanie olejku przeciw gronko-wcom). Przy zbyt dużych dawkach mogą wystąpić biegunka i wymioty.

Przyrządzanie i stosowanie: Ziele (Herba Car-dui benedicti): 1 LH jako napar; ekstrakt: 2 g; WLH: Carduus benedictus (świeże kwitnące ziele); spagyrik.

Termin zbioru: Od lipca do sierpnia.

Podobne prace

Do góry