Ocena brak

Dostęp do nerki

Autor /dianka Dodano /12.01.2012

Ze stosunków topograficznych wynika, że zwykła droga stosowana w zabiegach operacyjnych nerki prowadzić może zaotrzewnowo od tyłu lub od przodu i bocznic. Stosując drogę tylną, lędźwiową cięciem przeprowadzonym poniżej i równolegle do 12 żebra przecinamy ścianę tułowia i poniżej przyczepu przepony wnikamy do przestrzeni zaotrzewnowej. Jeżeli 12 żebro jest długie można jego wierzchołek odpiłować, żeby nie uszkodzić jamy opłucnej; należy również uważać na nerw podżebrowy (międzyżebrowy 12). Jeżeli droga lędźwiowa nie została wybrana, przecina się ścianę brzucha od przodu i bocznie stosując tzw. drogę przynerkową; tutaj od ściany brzucha oddziela się ostrożnie otrzewną ścienną razem z okrężnicą. Droga śródotrzewnowa przez jamę otrzewnej jest znacznie bardziej skomplikowana. Po otwarciu jamy brzusznej do przodu i odsunięciu pętli jelita cienkiego w obrębie ramy okrężnicy można wniknąć do kąta okrężnicy (zgięcia okrężnicy) i dolnego końca nerki (wyniosłości nerkowej). Po obu stronach należy odsunąć narządy przylegające do nerki. Droga ta jest stosowana jednak w rzadkich tylko przypadkach.

Podobne prace

Do góry