Ocena brak

DOLORYŚCI, synowie MB Bolesnej

Autor /Konkordiusz Dodano /10.08.2012

Laickie zgrom, bez-habitowe, wyłonione 1893 z braci sług Maryi Niepokalanej, z gen. przełożonym Izydorem Kajetanem Wysłouchem, który zredagował ustawy; zrzeszało członków żyjących wspólnie (1908 ok. 200) i nie związanych więzią wspólnotową (1908 — ok. 120), którzy składali przyrzeczenia wierności lub śluby proste; 1924 otrzymało dekret pochwalny, a 1934 zatwierdzenie.

D. początkowo jako wędrowni rzemieślnicy nauczali prawd katechizmowych w regionach religijnie zaniedbanych i krzewili tercjarstwo franciszkańskie, a po 1920 prowadzili w miastach szkoły zawodowe, internaty (dla ok. 3000 chłopców) i czytelnie; 1975 liczyli 27 braci (3 kapłanów) w 6 domach, z domem gen. w Warszawie.

 

Rys historyczny braci d. (rps Archiwum Zgromadzenia Synów MB Bolesnej w Warszawie); J. Bar, Polskie zakony, PK 4(1961) 478; H. Koźmiński, Listy do władz kościelnych i diecezjalnych, NP 28(1968) 76; M. Werner, Ojciec Honorat Koźmiński kapucyn 1829-1916, Pz 1972 (passim); M. Mazurek, M. Wójcik, Honorackie zgromadzenia bezhabitowe w latach 1874-1914 w Królestwie Polskim i Cesarstwie Rosyjskim, MAChP II 1, 270-271; Mariano d'Alarti, DIP III 1499-1500.

Podobne prace

Do góry